آرتریت پسوریاتیک یک بیماری التهابی مزمن است که معمولاً در افرادی که به پسوریازیس پوستی مبتلا هستند رخ میدهد. در این بیماری، سیستم ایمنی بدن به اشتباه به مفاصل و پوست حمله میکند و باعث التهاب، درد، تورم و سفتی مفاصل و ایجاد لکههای قرمز و خارش دار و پوستهپوسته روی پوست میشود. آرتریت پسوریاتیک میتواند انواع مختلفی داشته باشد و شدت آن در افراد مختلف متفاوت است و معمولاً با داروهای ضد التهاب، داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی و فیزیوتراپی درمان میشود. در این مقاله با ما همراه باشید تا بیشتر با این بیماری و علائم آن آشنا شوید:
عناوین محتوا:
- آرتریت پسوریاتیک چیست؟
- ویژگی های آرتریت پسوریاتیک
- علائم آرتریت پسوریاتیک
- علل پسوریازیس
- عوارض پسوریازیس
- تشخیص آرتریت پسوریازیس
- انواع آرتریت پسوریازیس
- عوامل خطر آرتریت پسوریاتیک
- درمان ها
- تفاوت آرتریت پسوریاتیک با آرتریت پسوریازیس
آرتریت پسوریاتیک چیست؟
آرتریت پسوریاتیک یا PSA یک فرم مزمن و خودایمنی از آرتریت است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت های سالم حمله می کند و باعث التهاب و درد مفاصل می شود و با بیماری پوستی پسوریازیس رخ می دهد. محققان در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده اند که ترکیبی از ژنهای خاص، احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش میدهد و توسط چیزی در محیط، مانند عفونت، استرس، ضربه فیزیکی یا عامل دیگری تحریک میشود . طبق آمار حدود یک سوم افراد مبتلا به پسوریازیس به PsA مبتلا می شوند.
ویژگی های آرتریت پسوریاتیک
- در PSA ، سیستم ایمنی بدن ، در درجه اول به مفاصل و پوست، و همچنین به اندام ها حمله می کند.
- آرتریت پسوریاتیک می تواند مفاصل بزرگ یا کوچک را تحت تاثیر قرار دهد. در موارد کمتر رایجی اگر ستون فقرات را تحت تاثیر قرار می دهد، به عنوان نوعی از اسپوندیلوآرتریت شناخته می شود.
- دانشمندان بر این باورند که ژن ها و محرک های محیطی، مانند تروما یا ویروس ها، ممکن است در ایجاد آرتریت پسوریاتیک نقش داشته باشند.
- در آرتریت پسوریاتیک انگشتان دست و پا ممکن است متورم شوند و ناخن ها سوراخ شده یا از بستر ناخن جدا شوند. ممکن است پاشنه یا کف پا نیز دردناک شود.
علائم آرتریت پسوریاتیک
علائم PSA ممکن است از خفیف تا شدید روی همه افراد متفاوت باشد. گاها ممکن است فقط چند یا تعداد زیادی از مفاصل را تحت تاثیر قرار دهند و علائم پس از مدتی نیز از بین بروند. دوره افزایش التهاب و بدتر شدن علائم شعله ور شدن نامیده می شود. شعله ور شدن بیماری می تواند روزها یا ماه ها ادامه داشته باشد. در این شرایط باید به یک روماتولوژیست یا متخصص پوست که در پسوریازیس و آرتریت پسوریازیس تخصص دارد مشورت کنید. علائم ممکن است بیایند و بروند.
پوست:
لکه های قرمز همراه با خارش و درد یا تجمع سفید نقره ای از سلول های مرده پوست؛ اغلب در زانوها، آرنج ها و پوست سر، هر چند زخم می تواند در هر نقطه از بدن رخ دهد. این زخم ها مسری نیستند.
مفاصل / ستون فقرات:
عمدتا علائم در انگشتان دست (در مفاصل نزدیک به ناخن)، مچ دست، مچ پا و زانو رخ می دهند. علائمی مانند درد، حساس بودن به گرما و تورم ممکن است بر روی قسمتهای مختلف بدن تأثیر بگذارد. این موارد به عنوان آرتریت محیطی نامیده شود. گاهی اوقات یک انگشت به طور کامل متورم می شود و خم شدن آن را دردناک و سخت می کند، به این بیماری داکتیلیت گفته می شود. درد و سفتی در ناحیه کمر و باسن نیز ممکن است رخ دهد. گاهی اوقات گردن و باسن تحت تأثیر قرار می گیرند که به آن اسپوندیلیت یا آرتریت محوری گفته شود.
ناخن:
ترک خوردگی، سوراخ شدن، لکه های سفید و بلند شدن از بستر ناخن ممکن است در این بیماری رخ دهد.
بافت همبند:
التهاب و تورم یک یا چند بافت که محل اتصال تاندون یا رباط به استخوان است. لکه های رایج عبارتند از: پشت پاشنه و پایین پا.
خستگی مداوم با تب با درجه پایین
بروز بثورات پوستی روی زانوها، آرنج ها، تنه و پوست سر:
بثورات پوستی به تغییراتی در ظاهر پوست گفته میشود که اغلب با قرمزی، التهاب، خارش، تورم و یا حتی تاول همراه است. بروز بثورات تکه تکهای در PSA از نظر ظاهری از فردی به فرد دیگر ممکن است متفاوت باشد، گاها از لکههای پوسته پوسته شدن شوره مانند گرفته تا فورانهای بزرگ در بیشتر قسمتهای بدن .
- بثورات با رنگهای متفاوت، به رنگهای بنفش با پوستههای خاکستری در پوست قهوهای یا سیاه و صورتی یا قرمز با پوستههای نقرهای روی پوست سفید
- لکه های پوسته پوسته شدن کوچک (که معمولا در کودکان دیده می شود)
- پوست خشک و ترک خورده که همراه با خارش, سوزش یا درد میباشد و ممکن است خونریزی کند.
- بثورات چرخه ای که برای چند هفته یا چند ماه شعله ور می شوند و سپس فروکش می کنند.
علل پسوریازیس
علت پسوریازیس به طور کامل شناخته نشده است. تصور می شود که این یک مشکل سیستم ایمنی است که در آن سلول های مبارزه کننده با عفونت به اشتباه به سلول های پوست سالم حمله می کنند. محققان معتقدند که هم ژنتیک و هم عوامل محیطی در این امر نقش دارند. این وضعیت مسری نیست.
عوارض پسوریازیس
اگر به پسوریازیس مبتلا هستید، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به شرایط دیگر هستید، از جمله:
- آرتریت پسوریاتیک که باعث درد، سفتی و تورم در داخل و اطراف مفاصل می شود.
- تغییرات موقت رنگ پوست (هیپوپیگمانتاسیون یا هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب) که در آن پلاک ها بهبود یافته اند.
- بیماری های چشمی مانند ورم ملتحمه، بلفاریت و یووئیت
- چاقی
- دیابت نوع 2
- فشار خون بالا
- بیماری قلب و عروقی
- سایر بیماری های خود ایمنی مانند بیماری سلیاک، اسکلروزیس و بیماری التهابی روده به نام بیماری کرون
تشخیص آرتریت پسوریازیس
تشخیص سریع، اولین قدم مهم در مدیریت آرتریت پسوریاتیک است. هیچ آزمایشی نمی تواند آرتریت پسوریاتیک را تایید کند. اولین علائم ظاهر شده ممکن است تعیین کند که کدام پزشک تشخیص را می دهد. اگر ابتدا مشکلات پوستی و یا ناخن ظاهر شود، ممکن است پزشک پوست (متخصص پوست) ابتدا بیماری را تشخیص دهد. اگر آرتریت شکایت اصلی باشد، ممکن است ابتدا فرد توسط پزشک روماتولوژیست معاینه شود. پزشک از تاریخچه پزشکی، معاینه فیزیکی و آزمایشهای آزمایشگاهی برای تشخیص استفاده میکند.
بررسی تاریخچه پزشکی
پزشک درباره زمان شروع علائم، میزان عود و بهبود علائم، شدت آنها ، اقداماتی باعث بهبود یا بدتر شدن علائم می شود و اینکه آیا اعضای خانواده فرد، پسوریازیس، آرتریت پسوریاتیک یا دیگربیماری خود ایمنی را دارند، صحبت خواهد کرد.
معاینه ی جسمی
پزشک درد مفاصل، حساسیت، تورم، گرما یا محدودیت حرکت، تغییرات پوست یا ناخن را چک خواهد کرد.
تست ها
پزشک ممکن است برای بررسی تغییرات در استخوان ها و مفاصل، اشعه ایکس تجویز کند. آزمایش خون، علائم التهاب را بررسی می کند که شامل پروتئین C-reactive و فاکتور روماتوئید (RF) هستند. افراد مبتلا به PsA تقریبا همیشه RF منفی هستند، بنابراین اگر آزمایش خون برای فاکتور روماتوئید مثبت باشد، پزشک به آرتریت روماتوئید مشکوک خواهد شد. آزمایش مایع اطراف مفصل می تواند به رد نقرس یا آرتریت عفونی کمک کند.
:انواع آرتریت پسوریازیس
هر کدام ازانواع آرتریت پسوریازیس علائم و نشانههای متفاوتی دارند:
- پسوریازیس پلاکی: شایع ترین نوع پسوریازیس، پسوریازیس پلاکی است که باعث ایجاد لکه های پوستی خشک، خارش دار و برجسته به تعداد کم یا زیاد می شود که با فلس پوشانده شده است. آنها معمولا در آرنج، زانو، کمر و پوست سر ظاهر می شوند. رنگ لکه ها بسته به رنگ پوست متفاوت است. پوست آسیب دیده ممکن است با تغییرات موقتی در رنگ (هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب)، به ویژه در پوست قهوه ای یا سیاه بهبود یابد.
- پسوریازیس ناخن: پسوریازیس می تواند ناخن های دست و پا را تحت تاثیر قرار دهد و باعث ایجاد حفره، رشد غیر طبیعی ناخن و تغییر رنگ شود. ناخن های پسوریازیس ممکن است شل شده و از بستر ناخن جدا شوند (اونیکولیز). بیماری شدید ممکن است باعث خرد شدن ناخن شود.
- پسوریازیس روده ای: پسوریازیس روده ای عمدتاً بر بزرگسالان جوان و کودکان تأثیر می گذارد. معمولاً توسط یک عفونت باکتریایی مانند گلودرد استرپتوکوکی ایجاد می شود. با لکه های کوچک، قطره ای شکل و پوسته پوسته شدن روی تنه، بازوها یا پاها مشخص می شود.
- پسوریازیس معکوس: پسوریازیس معکوس عمدتاً چین های پوستی کشاله ران، باسن و سینه ها را درگیر می کند. باعث ایجاد لکه های صاف پوست ملتهب می شود که با اصطکاک و تعریق بدتر می شود. عفونت های قارچی ممکن است باعث این نوع پسوریازیس شود.
- پسوریازیس پوسچولار: پسوریازیس پوسچولار، یک نوع نادر، باعث ایجاد تاول های پر از چرک کاملا مشخص می شود. این می تواند در لکه های گسترده یا در نواحی کوچک کف دست یا کف پا رخ دهد.
- پسوریازیس اریترودرمیک: شایع ترین نوع پسوریازیس، پسوریازیس اریترودرمیک است که می تواند تمام بدن را با راش های لایه بردار که می تواند به شدت خارش یا سوزش داشته باشد، بپوشاند. می تواند کوتاه مدت (حاد) یا طولانی مدت (مزمن) باشد.
:انواع آرتریت پسوریاتیک
- آرتریت پسوریاتیک متقارن: در این نوع، مفاصل مشابه در دو طرف بدن (مثلاً هر دو زانو یا هر دو مچ پا) به طور همزمان درگیر میشوند.
- آرتریت پسوریاتیک نامتقارن: در این نوع، مفاصل مختلفی در قسمتهای مختلف بدن درگیر میشوند و لزوماً درگیری در دو طرف بدن یکسان نیست.
- آرتریت پسوریاتیک دیستال: در این نوع، مفاصل انگشتان دست و پا به ویژه مفاصل انتهایی انگشتان درگیر میشوند.
- آرتریت پسوریاتیک اسپوندیلیت: در این نوع، علاوه بر مفاصل، ستون فقرات نیز درگیر میشود و باعث درد کمر و سفتی میشود.
عوامل خطر و تحریک کننده آرتریت پسوریاتیک
بسیاری از افرادی که مستعد ابتلا به پسوریازیس هستند ممکن است برای سال ها بدون علائم باشند تا زمانی که بیماری توسط برخی از عوامل محیطی تحریک شود. محرک های رایج پسوریازیس عبارتند از:
- عفونتهایی مانند گلودرد استرپتوکوکی یا عفونتهای پوستی
- آب و هوا، به ویژه شرایط سرد و خشک
- آسیب به پوست، مانند بریدگی یا خراش، نیش حشره یا آفتاب سوختگی شدید
- سیگار کشیدن و قرار گرفتن در معرض دود سیگار
- مصرف زیاد الکل
- برخی داروها از جمله لیتیوم، داروهای فشار خون بالا و داروهای ضد مالاریا
- قطع سریع کورتیکواستروئیدهای خوراکی یا تزریقی
هر کسی ممکن است به پسوریازیس مبتلا شود اما عواملی مانند سابقه خانوادگی, داشتن یک یا دو نفر از والدین مبتلا به پسوریازیس می توانند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهند. حدود یک سوم موارد از دوران کودکی شروع می شود.
درمان ها
هدف از درمان پسوریازیس جلوگیری از رشد سریع سلول های پوست و از بین بردن پوسته ها است. گزینه های درمانی شامل کرم ها و پمادها (درمان موضعی)، نور درمانی (فوتوتراپی) و داروهای خوراکی یا تزریقی است. اینکه کدام درمانها را استفاده میکنید بستگی به شدت پسوریازیس و میزان پاسخدهی آن به درمانهای قبلی و اقدامات خودمراقبتی دارد.
اگر التهاب در آرتریت پسوریاتیک کنترل و درمان نشود، می تواند باعث مشکلات سلامتی زیادی شود، از جمله موارد زیر:
- آسیب به پوشش انتهای استخوان های یک مفصل (غضروف یا کارتیلیج) که در این صورت حرکت مفاصل سخت تر می شود و ممکن است فرد ناتوان شود.
- قرمزی، تحریک و اختلال بینایی یا قرمزی و درد در بافت های اطراف چشم (چشم صورتی)
- مشکلات معده، اسهال و نفخ (مشکلات گوارشی)
- تنگی نفس و سرفه (مشکلات ریوی)
- آسیب به عروق خونی و عضله قلب
- استخوان های ضعیفی که راحت تر می شکنند (پوکی استخوان)
- افراد مبتلا به PsA ممکن است به سندرم متابولیک نیز مبتلا شوند، که گروهی از شرایط شامل چاقی، فشار خون بالا و سطوح پایین کلسترول است.
درمان تهاجمی و زودهنگام آرتریت پسوریاتیک، در به حداقل رساندن تأثیر بیماری, کاهش التهاب, درمان علائم پوستی , تا حد امکان متحرک نگه داشتن مفاصل و بالابردن کیفیت زندگی شما کمک می کند. مدیریت آرتریت پسوریاتیک می تواند مانند درمان دو بیماری به نظر برسد. از آنجایی که بسیاری از افراد مبتلا به PsA مبتلا به پسوریازیس هستند، ممکن است به پزشک متخصص پوست و روماتولوژیست مراجعه کنند. برخی از درمان ها روی هر دو بیماری موثر هستند. برخی دیگر عمدتاً یا فقط روی مشکلات پوستی یا آرتریت کار می کنند. همه داروها مزایا و خطراتی دارند.
درمان های تجویزی برای پسوریازیس عبارتند از :
- داروهای موضعی ساخته شده از ویتامین D ، مشتقات ویتامین A، اسید سالیسیلیک، قطران زغال سنگ یا کورتیکواستروئیدها.
- درمان با استفاده از نور خورشید یا اشعه ماوراء بنفش تخصصی.
- داروهایی که پوست را هدف قرار می دهند.
- داروهایی که سیستم ایمنی را هدف قرار می دهند.
- درمان آرتریت پسوریاتیک
داروهای تجویزی برای آرتریت پسوریاتیک
داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)
معمولاً از طریق دهان مصرف می شوند، اگرچه برخی از آنها را می توان روی پوست استفاده کرد. نسخه های رایج بدون نیاز به نسخه ، مانند ایبوپروفن و ناپروکسن سدیم، به کاهش درد کمک می کنند. بسیاری از NSAID های تجویزی نیز می توانند به کاهش التهاب کمک کنند.
کورتیکواستروئیدها
این داروهای ضد التهابی قوی را می توان از طریق دهان (خوراکی) مصرف کرد یا در مطب پزشک به مفصل تزریق کرد. در مورد کورتیکواستروئیدهای خوراکی، پزشکان به دلیل عوارض جانبی که می تواند شامل تورم صورت، کبودی، افزایش وزن و ضعف استخوان ها باشد، سعی می کنند از این داروها در کمترین دوز و در کمترین زمان ممکن استفاده کنند.
داروهای ضد روماتیسمی اصلاح کننده بیماری (DMARDs):
داروهای قدرتمندی هستند که التهاب را کاهش می دهند و می توانند از بدتر شدن آرتریت پسوریاتیک جلوگیری کنند، که به صورت قرص، تزریق یا انفوزیون در دسترس هستند. سه نوع DMARD وجود دارد:
DMARDهای سنتی بیشترین استفاده را داشته اند و دارای اثر سرکوب کننده سیستم ایمنی هستند. رایج ترین داروی مورد استفاده متوترکسات است. این داروها معمولاً به صورت خوراکی مصرف می شوند و ممکن است تا سه ماه طول بکشد تا کاملاً مؤثر باشند.
بیولوژیک ها مواد شیمیایی یا مراحل خاصی را در فرآیند التهابی قطع می کنند و معمولاً سریعتر از DMARDهای سنتی عمل می کنند. آنها به خودی خود تزریق می شوند یا از طریق انفوزیون در مطب پزشک تجویز می شوند.
DMARDهای هدفمند، مانند داروهای بیولوژیک، مراحل خاصی را در فرآیند التهابی مسدود می کنند، اما این داروها از طریق خوراکی مصرف می شوند.
در حالی که DMARD ها می توانند بسیار موثر باشند، در بسیاری از موارد سیستم ایمنی را سرکوب کرده و خطر عفونت را افزایش می دهند.
هر فرد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک شرایط متفاوتی دارد. پزشکان بسته به مواردی مانند شدت بیماری, مفاصل تحت تاثیر, آلرژی دارویی و شرایط سلامتی فرد و مصرف داروهای فعلی بیمار داروهای خاصی را توصیه می کنند.
جراحی
اکثر افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک هرگز نیازی به جراحی مفصل نخواهند داشت. با این حال، اگر مفاصل به شدت توسط این بیماری آسیب دیده باشند، یا اگر درمان های دیگر درد را کاهش ندهند، جراح ارتوپد در این زمینه کمک می کند. مفاصل آسیب دیده با یک پروتز پلاستیکی، فلزی یا سرامیکی برای کاهش درد و بهبود عملکرد جایگزین می شوند.
ورزش ها
مطالعات نشان می دهد که ورزش منظم یکی از بهترین راه ها برای حفظ سلامت مفاصل و حرکت روان و همچنین کنترل وزن است. ورزش های کم تاثیر مانند پیاده روی، شنا یا دوچرخه سواری می توانند درد و سفتی مفاصل را کاهش دهند. ایجاد عضلات در اطراف مفاصل دردناک به کم شدن درد کمک می کند. همیشه قبل از شروع یک برنامه ورزشی جدید، با پزشک یا فیزیوتراپیست خود مشورت کنید.
توانبخشی
فیزیوتراپی، کاردرمانی و استفاده از ارتزها در خدمات ارتوپدی فنی می تواند در کاهش درد مفاصل، تقویت عضلات فرد و بهبود شرایط بیماری آرتریت پسوریاتیک می تواند موثر باشد. برای تعیین وقت در این زمینه با شماره های مرکز روماتیسم ایران تماس بگیرید.
درمان های خانگی و خودمراقبتی
محافظت از پوست و مرطوب نگه داشتن پوست در مدیریت پسوریازیس مفید است. استفاده منظم از لوسیون ها یا کرم های حاوی آلوئه ورا، جوجوبا یا روی، به نرم شدن پوست آسیب دیده کمک می کند. حمام های کوتاه و گرم (نه داغ) با استفاده از بلغور جو دوسر، روغن حمام، نمک دریای مرده یا اپسوم نیز ممکن است پوست را تسکین دهد. به استفاده از مرطوب کننده ها را بعد از دوش گرفتن یا حمام روزانه یا بعد از شنا عادت کنید.
با احتیاط لباس را بشویید و بپوشید
لباس ها را با مواد شوینده بدون عطر و نرم کننده های پارچه بشویید تا خطر واکنش های پوستی را کاهش دهید. برای جلوگیری از خراشیده شدن نواحی پوسته پوسته پوست، لباس گشاد بپوشید. الیاف طبیعی و نرم مانند پنبه ممکن است کمتر پوست را تحریک کند و در ماه های گرم خنک تر باشد.
مصرف غذاهای ضد التهاب و سایر غذاهای سالم
یک رژیم غذایی سالم، متعادل و سرشار از غذاهای تازه مانند میوه ها و سبزیجات و قند، چربی و نمک کم و اجتناب از غذاهای ناسالم، به افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک کمک می کند تا علاوه بر کاهش التهاب و خستگی, سلامت کلی خود را افزایش داده و وزن خود را کنترل کنند
استرس را مدیریت کنید
استرس بیش از حد ممکن است باعث تشدید آرتریت پسوریاتیک شود و مدیریت فعالیت های روزانه را دشوارتر کند. مدیتیشن، گوش دادن به موسیقی آرام بخش، پیاده روی و ورزش هایی مانند یوگا به کاهش استرس کمک می کند.
از درمان های سرد و گرم استفاده کنید
گرما گردش خون را بهبود می بخشد و به کاهش سفتی مفاصل و اسپاسم عضلانی کمک می کند. سرما با انقباض عروق خونی به کاهش تورم کمک می کند.
سیگار و مصرف الکل را ترک کنید
سیگار برای سلامتی انسان مضر است. همیشه زمان خوبی برای ترک سیگار است. مصرف بیش از حد الکل می تواند بر عملکرد داروها تأثیر بگذارد، عوارض جانبی دارو را افزایش دهد یا منجر به اضافه وزن شود.
آیا آرتریت پسوریاتیک با آرتریت پسوریازیس فرق دارد؟
پسوریازیس یک اختلال خود ایمنی است که به صورت یک بیماری مزمن پوستی بروز می کند. پسوریازیس می تواند منجر به ایجاد پلاک هایی شود که تکه هایی از پوست پوسته پوسته، قرمز یا سفید هستند. بسیاری از افراد مبتلا به پسوریازیس بعداً به آرتریت پسوریاتیک مبتلا می شوند، که یک بیماری با علل مشابه است که منجر به درد، سفتی و تورم مفاصل می شود. هم پسوریازیس پلاک و هم آرتریت پسوریاتیک در نتیجه یک اختلال خود ایمنی ایجاد می شوند، که در آن سیستم ایمنی به بدن حمله می کند و منجر به التهاب و یا درد می شود. اگرچه پسوریازیس و علائم پوستی معمولاً قبل از آرتریت پسوریاتیک ایجاد می شوند، اما مواردی وجود دارد که آرتریت ماه ها یا حتی سال ها قبل از ظاهر شدن علائم پوستی ایجاد می شود. علاوه بر ارتباط با سیستم ایمنی، پزشکان معتقدند بین موارد شدیدتر پسوریازیس و ایجاد آرتریت پسوریاتیک ارتباط وجود دارد. علاوه بر این، بسیاری از افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک دارای والدین یا برادری با این بیماری هستند. این بیماری بیشتر در بزرگسالان بین 30 تا 50 سال رخ می دهد.
تفاوت اصلی:
تفاوت اصلی بین این شرایط شامل محل و تأثیر ماندگاری علائم است. حتی زمانی که فرد به دلیل پسوریازیس و آرتریت پسوریاتیک دچار پلاک های پوستی و آرتریت می شود، می توانند در مکان های مختلفی رخ دهند. به عنوان مثال، ممکن است فرد به دلیل آرتریت پسوریاتیک دچار تورم مفاصل پا شود اما در آن ناحیه پلاکی ایجاد نشود. علاوه بر این، در حالی که پسوریازیس باعث ایجاد زخم یا آسیب دائمی نمی شود، آرتریت پسوریاتیک می تواند به طور دائمی به مفاصل آسیب برساند و باعث سفتی یا تغییر شکل آنها شود. به همین دلیل، بحث در مورد علائم و نگرانی ها با متخصص پوست برای جلوگیری از هرگونه عوارض ماندگار بسیار مهم است.
با توجه به ماهیت چندبُعدی این بیماری، مراجعه به متخصص روماتولوژی بهترین راهکار برای مدیریت مؤثر آن است. این متخصصان با انجام ارزیابیهای دقیق و طراحی یک برنامه درمانی جامع (شامل داروهای اصلاحکننده بیماری، فیزیوتراپی و تغییر سبک زندگی) به کنترل علائم، جلوگیری از پیشرفت بیماری و بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک میکنند. برای دریافت نوبت از بهترین پزشکان متخصص روماتولوژی و شروع فرآیند درمانی خود، میتوانید از طریق سیستم نوبتدهی آنلاین یا تماس با مرکز روماتیسم ایران اقدام کنید.
منابع : plymouthmeetingdermatology.com
بدون دیدگاه