داروهای کورتیکواستروئیدی

داروهای کورتیکواستروئیدی شامل کورتیزون، هیدروکورتیزون و پردنیزون است، که در درمان آرتریت روماتوئید، بثورات، بیماری های التهابی روده، آسم و سایر بیماری ها مفید هستند. اما کورتیکواستروئیدها خطر عوارض جانبی نیز دارند.

کورتیکواستروئیدها چگونه کار می کنند؟

هنگامی که کورتیکواستروئیدها در دوزهای خاص تجویز می شوند، به کاهش التهاب کمک می کنند. درنتیجه علائم بیماری های التهابی مانند آرتریت، آسم و بثورات پوستی را کاهش می دهد. کورتیکواستروئیدها با سرکوب سیستم ایمنی به کنترل شرایطی کمک می کند که در آن سیستم ایمنی به اشتباه به بافت های خود حمله می کند.

کورتیکواستروئیدها چگونه استفاده می شوند؟

داروهای کورتیکواستروئیدی برای درمان آرتریت روماتوئید، بیماری التهابی روده (IBD)، آسم، آلرژی و بسیاری از شرایط دیگر استفاده می شود. این داروها همچنین برای جلوگیری از رد پیوند در گیرندگان پیوند استفاده می شوند. کارایی این داروها با کمک به سرکوب سیستم ایمنی است. کورتیکواستروئیدها همچنین بیماری آدیسون را درمان می کنند. آدیسون بیماری نادری است که زمانی رخ می دهد که غدد فوق کلیوی به اندازه کافی کورتیکواستروئید مورد نیاز بدن را تولید نکنند.

بسته به شرایط تحت درمان، کورتیکواستروئیدها به روش های مختلفی تجویز می شوند:

• دهان: قرص ها، کپسول ها یا شربت ها به درمان التهاب و درد مرتبط با برخی بیماری های مزمن مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس کمک می کنند.
• اسپری استنشاقی و داخل بینی: این روش به کنترل التهاب مرتبط با آسم و آلرژی بینی کمک می کنند.
• قطره چشم: این فرم به درمان تورم بعد از جراحی چشم کمک می کند.
• موضعی: کرم ها و پمادها می توانند به درمان بسیاری از بیماری های پوستی کمک کنند.
• تزریق: این فرم اغلب برای درمان علائم عضلانی و مفصلی، مانند درد و التهاب تاندونیت استفاده می شود.

عوارض جانبی کورتیکواستروئیدها چیست؟

کورتیکواستروئیدها خطر عوارض جانبی دارند. برخی از عوارض جانبی می توانند مشکلات جدی برای سلامتی ایجاد کنند. هنگامی که می دانید چه عوارض جانبی ممکن است، می توانید اقداماتی را برای کنترل تأثیر آنها انجام دهید.

عوارض جانبی کورتیکواستروئیدهای خوراکی

کورتیکواستروئیدهایی که به صورت خوراکی مصرف می کنید بر کل بدن شما تأثیر می گذارد. به همین دلیل، محتمل ترین نوع کورتیکواستروئید برای ایجاد عوارض جانبی هستند. عوارض جانبی به دوز دارویی که دریافت می کنید بستگی دارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تجمع مایع که باعث تورم در ساق پا می شود.
• فشار خون بالا.
• مشکلات مربوط به نوسانات خلقی، حافظه، رفتار و سایر اثرات روانی مانند گیجی یا هذیان.
• ناراحتی معده.
• افزایش وزن در شکم، صورت و پشت گردن.

هنگامی که کورتیکواستروئیدها را به صورت خوراکی برای مدت طولانی مصرف می کنید، ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:

مشکلات چشم، مانند گلوکوم یا آب مروارید.
صورت گرد که گاهی به آن صورت ماه می گویند.
قند خون بالا، که می تواند باعث تحریک یا بدتر شدن دیابت شود.
افزایش خطر عفونت، به ویژه با میکروارگانیسم های رایج باکتریایی، ویروسی و قارچی.
شکستگی استخوان و نازک شدن استخوان ها که به آن پوکی استخوان می گویند.
خستگی، بی اشتهایی، حالت تهوع و ضعف عضلانی.
پوست نازک، کبودی و کندتر بهبود زخم.

عوارض جانبی کورتیکواستروئیدهای استنشاقی

هنگام استفاده از کورتیکواستروئیدی که تنفس می کنید، ممکن است مقداری از دارو به جای اینکه به ریه ها وارد شود، در دهان و گلوی شما رسوب کند. این می تواند باعث شود:

• عفونت قارچی در دهان که به برفک دهان معروف است.
• گرفتگی صدا.

در صورت غرغره کردن و شستشوی دهان با آب بعد از هر بار پف کردن دستگاه استنشاقی کورتیکواستروئیدی، ممکن است بتوانید از تحریک دهان و گلو جلوگیری کنید. مطمئن شوید که آب شستشو را قورت ندهید. برخی از محققان فکر می کنند که داروهای کورتیکواستروئیدی استنشاقی ممکن است سرعت رشد را در کودکانی که از آنها برای آسم استفاده می کنند، کند کند.

عوارض جانبی کورتیکواستروئیدهای موضعی

کورتیکواستروئیدهای موضعی می توانند منجر به نازک شدن پوست، ضایعات پوستی و آکنه شوند.

عوارض جانبی کورتیکواستروئیدهای تزریقی

کورتیکواستروئیدهای تزریقی می توانند عوارض جانبی موقتی در نزدیکی محل تزریق ایجاد کنند. این عوارض شامل نازک شدن پوست، از دست دادن رنگ در پوست و درد شدید است. این درد به عنوان شعله ور شدن پس از تزریق شناخته می شود.

علائم دیگر ممکن است شامل گرگرفتگی صورت، بی خوابی و قند خون بالا باشد. پزشک معمولاً بسته به وضعیت هر فرد، تزریق کورتیکواستروئید را به سه یا چهار در سال محدود می کنند.

درباره ی داروهای بیولوژیکی در درمان آرتریت روماتوئید اینجا بخوانید.