آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است، یعنی سیستم ایمنی ندانسته به سلولهای بدن مثل استخوانها حمله کرده و باعث التهاب مفاصل، سفتی و درد میشود. باگذشت زمان روماتیسم باعث آسیب به مفاصل، کارتیلیج و بافتهای استخوانی اطراف مفصل خواهد شد. داروهای اصلاحکننده پاسخ بیولوژیک نوع جدیدی از داروها برای درمان آرتریت روماتوئید هستند و تا حد زیادی باعث بهبود علائم افراد دچار آرتریت روماتوئید میشوند. رعایت موارد احتیاط مصرف داروهای بیولوژیک بسیار مهم است و درصورت داشتن مشاهده مشکوک باید حتما با پزشک مشورت کنید.
موارد عنوان شده:
- استفاده ایمن از داروهای بیولوژیک
- دستورالعمل های ایمنی تزریق به خود
- تداخلات دارویی
- عوارض جانبی
- موارد احتیاط مصرف داروهای بیولوژیک
استفاده ایمن از داروهای بیولوژیک
درمانهای بیولوژیک میتوانند زندگی را تغییر دهند، اما شما باید در مصرف آنها نکاتی را بدانید.
داروهای بیولوژیک به صورت انفوزیون داخل وریدی یا تزریقی در فواصل از پیش تعیین شده، بسته به داروی خاص تجویز می شوند. فقط متخصصان بهداشتی واجد شرایط باید انفوزیون و تزریق اولیه را انجام دهند. گاهی می توان به شما آموزش داده شود که در خانه به خودتان تزریق کنید.
برای مطالعه درباره ی انواع داروهای بیولوژیک اینجا کلیک کنید.
ایمنی تزریق به خود
دستورالعمل های ایمنی اولیه برای تزریق به خود عبارتند از:
• دارو را در یخچال و دور از نور نگهداری کنید. بیشتر داروهای بیولوژیک باید قبل از تزریق به دمای اتاق برسند. از پزشک خود بپرسید که چه مدت می توان بیولوژیک تجویز شده را در دمای اتاق نگه داشت.
• دارو یا سرنگ ها را تکان ندهید یا فریز نکنید.
• حتما از تکنیک استریل استفاده کنید. دستکش بپوشید، محل را عاری از آلودگی نگه دارید، محل تزریق را با الکل تمیز کنید و سرنگ و سوزن را دور بیندازید.
• سوزن و سرنگ را پس از استفاده در یک محفظه مناسب قرار دهید.
تداخلات دارویی
همیشه به روماتولوژیست خود بگویید چه داروها و مکمل هایی مصرف می کنید. همچنین ایده خوبی است که تمام نسخه های خود را از یک داروخانه بگیرید، تا بتوانند شما را در مورد هرگونه تداخل دارویی احتمالی مطلع کنند.
عوارض جانبی
اگرچه عوارض جانبی می تواند در شش تا نه ماه اول درمان ایجاد شود، اما با ادامه مصرف این خطر کاهش می یابد، به خصوص اگر دارو وضعیت شما را بهبود بخشد.
واکنش محل تزریق
واکنش دادن محل تزریق، به خصوص در ابتدای درمان، نسبتاً رایج است. این واکنش ها شامل:
- سرخی
- تورم
- خارش
- درد
بیشتر واکنش ها بدون درمان برطرف می شوند، اما می توانید از کمپرس سرد، کورتیکواستروئیدهای موضعی، آنتی هیستامین های خوراکی یا استامینوفن برای کاهش ناراحتی استفاده کنید. اگر علائم در پنج روز گذشته ادامه یافت یا بدتر شد، با پزشک خود تماس بگیرید. همچنین باید هر بار محل تزریق خود را تغییر دهید.
واکنش انفوزیون
اگر داروی بیولوژیک شما به صورت انفوزیون داده می شود، در کلینیک یا مرکز علائم حیاتی شما مثل دما، فشار خون و نبض چک می کند. یک متخصص بهداشت در طول و بعد از تزریق تا زمانی که مرکز را ترک کنید به نظارت شما ادامه خواهد داد.
قبل از انفوزیون بیولوژیک خود، ممکن است “داروهای اولیه” مانند آنتی هیستامین، ضد استفراغ (برای حالت تهوع) یا یک داروی ضد التهابی (NSAID) دریافت کنید. اینها از هرگونه واکنش خفیف مانند موارد زیر پیشگیری می کنند:
- درد
- تورم
- قرمزی در محل انفوزیون
- سردرد
- گرگرفتگی
- حالت تهوع
- کهیر
موارد احتیاط مصرف داروهای بیولوژیک چیست؟
قبل از اینکه هر داروی بیولوژیکی تجویز شود، پزشک از شما سؤالات مربوط به تاریخچه پزشکی می پرسد و ممکن است چند آزمایش انجام دهید. موارد احتیاط مصرف داروهای بیولوژیک باید همواره طبق موارد زیر درنظر گرفته شود:
عفونت ها
اگر عفونت دارید یا اخیراً داشته اید یا سابقه عفونت مزمن دارید، پزشک شما درمان را باداروهای بیولوژیک شروع نمی کند. اگر عفونت دارید و آنتی بیوتیک مصرف می کنید، پزشک منتظر می ماند تا آنتی بیوتیک را تمام کرده و عفونت برطرف شود.
سل یا توبرکلوزیس
کارشناسان تخمین می زنند که 90 درصد از افرادی که به سل مبتلا هستند، این موضوع را نمی دانند. زیرا این باکتری می تواند سال ها در بدن خفته باشد. داروهای بیولوژیک می توانند عفونت را فعال یا دوباره فعال کنند. قبل از شروع هر گونه بیولوژیک باید آزمایش پوست یا خون برای سل انجام دهید.
هپاتیت B یا C
فعال شدن مجدد هپاتیت می تواند با هر داروی بیولوژیکی رخ دهد. این یک خطر خاص با ریتوکسیماب و ویروس هپاتیت B است. برای بررسی عفونت هپاتیت باید آزمایش خون دهید.
سرطان، دیابت، بیماری قلبی یا اختلال عصبی
درمان این شرایط می تواند شما را در معرض خطر بیشتری برای عفونت یا عارضه جانبی قرار دهد. پزشک شما می خواهد، سابقه پزشکی کامل و داروهایی که مصرف کرده اید، او را مطلع کنید.
واکسیناسیون ها
واکسن های زنده در طول درمان با هیچ داروی بیولوژیکی توصیه نمی شود. تزریق واکسن آنفولانزا که یک ویروس مرده است و می تواند در هر زمانی تزریق شود. اگر به هر گونه واکسن ویروس زنده نیاز دارید، باید آن را یک تا سه ماه قبل از شروع داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی دریافت کنید.
واکسن های ویروس زنده شامل :
- فلومیست که به صورت اسپری بینی است.
- واکسن سرخک، اوریون و سرخجه.
- واکسن حصبه، واریسلا، آبله و تب زرد برای افرادی که نیاز به مسافرت دارند.
جراحی در آینده
اگر قصد انجام عمل جراحی را دارید، درمان با داروهای بیولوژیک به تعویق می افتد یا متوقف می شود. تا زمانی که بخیه ها یا زخم های شما برداشته نشود و هیچ نشانه ای از عفونت وجود نداشته باشد، نمی توانید بیولوژیک را شروع کنید.
بارداری و شیردهی
مطالعات ایمنی طولانی مدت برای جنین ها و نوزادان برای اکثرداروهای بیولوژیک مشخص نشده است. اگر قصد بارداری دارید با پزشک خود صحبت کنید.
آلرژی
اگر به لاتکس یا لاستیک حساس هستید، آدالیموماب توصیه نمی شود زیرا سرنگ از پیش پر شده حاوی این مواد است. اگر به پروتئین های coli حساسیت دارید یا در حال حاضر از اتانرسپت استفاده می کنید، نباید آناکینرا مصرف کنید زیرا ممکن است در افراد خاصی واکنش های نامطلوب ایجاد کند.



بدون دیدگاه