روماتیسم پلی میالژیا روماتیکا (Polymyalgia rheumatica) یک بیماری التهابی است که باعث درد و سفتی در عضلات بزرگ، به ویژه در لگن , شانهها، گردن، بازوها و باسن میشود. این بیماری بیشتر در افراد بالای 50 سال دیده میشود و در زنان شایعتر است. محققان از علت دقیق روماتیسم پلیمیالژیا مطمئن نیستند. با ما همراه باشید تا در مورد این بیماری اطلاعات جامعی کسب کنید.
مباحث گفته شده:
- روماتیسم پلی میالژیا روماتیکا چیست؟
- علائم و نشانهها
- علت دقیق روماتیسم پلیمیالژیا
- عوامل خطر روماتیسم پلیمیالژیا
- عوارض روماتیسم پلیمیالژیا درمان نشده
- تشخیص و آزمایش
- درمان روماتیسم پلیمیالژیا
- سوالات متداول
روماتیسم پلی میالژیا چیست؟
روماتیسم پلی میالژیا روماتیکا یک بیماری التهابی است که افراد بالای 50 سال را درگیر میکند و باعث درد و سفتی در هر دو طرف بدن و بازوهای بالایی، رانها و کمر میشود. درد و گرفتگی معمولاً صبحها یا زمانی که برای مدتی حرکت نکردهاید، بدتر میشود. سفتی مفاصل معمولاً صبحگاه حداقل 30 دقیقه یا بیشتر طول میکشد. درد میتواند غیرقابل تحمل باشد، اما ممکن است با فعالیت بهبود یابد.
علائم و نشانهها
شایعترین علائم روماتیسم پلی میالژیا روماتیکا شروع ناگهانی درد و سفتی در اطراف مفاصل بزرگ، به ویژه در اطراف شانهها و لگن است. همچنین ممکن است در بازوها، کمر، باسن و گردن خود احساس ناراحتی کنید. دردها و گرفتگیها عموماً طی دو هفته، حتی یک شبه، ظاهر میشوند. ممکن است بیمار در انجام کارهای معمولی مانند لباس پوشیدن یا مسواک زدن نیز مشکل داشته باشد.
سایر علائم روماتیسم پلیمیالژیا ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- سفتی مفاصل که بیش از ۳۰ دقیقه طول میکشد، به ویژه در صبح و بعد از استراحت
- ضعف
- خستگی
- احساس ناخوشی عمومی
- از دست دادن اشتها
- کاهش وزن
- تورم دستها یا مچها
- تبهای خفیف
- حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد از افراد مبتلا به روماتیسم پلیمیالژیا ممکن است بیماری پزشکی دیگری به نام آرتریت سلول غولپیکر (آرتریت تمپورال) داشته باشند. این شکل از واسکولیت باعث التهاب عروق خونی بزرگ مانند آئورت و شریانهای تمپورال شما میشود. به طور متناوب، ۴۰ تا ۶۰ درصد از افراد مبتلا به آرتریت سلول غولپیکر ممکن است روماتیسم پلیمیالژیا داشته باشند.
چه چیزی باعث روماتیسم پلیمیالژیا میشود؟
محققان علت دقیق روماتیسم پلی میالژیا روماتیکا را نمیدانند، اما چندین نظریه دارند. علل احتمالی روماتیسم پلیمیالژیا ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- ژنتیک
- عوامل محیطی، مانند عفونتها
- پیری
- حمله تصادفی سیستم ایمنی بدن به خود (بیماری خودایمنی)
- التهاب کیسههای موجود در لگن یا شانهها (بورسیت)
عوامل خطر روماتیسم پلیمیالژیا چیست؟
درحالیکه محققان به طور کامل نمیدانند چه چیزی باعث روماتیسم پلیمیالژیا میشود، اما عوامل خطر میتواند شامل موارد زیر باشد:
- سن: روماتیسم پلیمیالژیا بیشتر در افراد بالای ۵۰ سال دیده میشود و میزان ابتلا به این بیماری با افزایش سن افزایش مییابد. شیوع آن بین سنین ۷۰ تا ۷۵ سال بیشتر است.
- جنسیت: این بیماری بیشتر در زنان شایع است.
- پیشینه قومی و نژادی: افراد سفیدپوست، بهویژه افرادی که از تبار اروپای شمالی هستند، بیشتر از هر گروه قومی یا نژادی دیگری به این بیماری مبتلا میشوند.
عوارض روماتیسم پلیمیالژیا درمان نشده چیست؟
- اختلال در تحرک و انجام فعالیت های روزانه مانند: بالا بردن بازوها بالای شانهها , حمام کردن، لباس پوشیدن، مسواک زدن ، بلند شدن از مبل و سوار و پیاده شدن از ماشین
- بروز التهاب آئورت:
التهاب آئورت به معنای التهاب دیواره آئورت، بزرگترین سرخرگ بدن است که خون را از قلب به سایر قسمتهای بدن میرساند.
تشخیص و آزمایشها
تشخیص روماتیسم پلیمیالژیا روماتیکا برای پزشک دشوار است، زیرا این بیماری شبیه به چندین بیماری پزشکی دیگر مانند آرتریت روماتوئید، اسپوندیلوآرتریت، نقرس کاذب، میوزیت و سایر بیماریهای بافت همبند و همچنین بیماری دژنراتیو مفصل است. پزشک شما باید قبل از تشخیص، این بیماریهای دیگر را رد کند.
تشخیص پلیمیالژیا روماتیکا بر اساس علائم بالینی، معاینه فیزیکی و آزمایش خون انجام میشود . هیچ آزمایش خون خاصی برای روماتیسم پلیمیالژیا وجود ندارد، اما پزشک شما یک سری آزمایشها را برای کمک به یافتن یا رد سایر بیماریها تجویز میکند. در آزمایش خون، معمولاً سطح فاکتورهای التهابی مانند ESR و CRP افزایش مییابد. آزمایشهای خون ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- شمارش کامل خون (CBC).
- پروتئین واکنشگر C (CRP).
- سرعت رسوب گلبولهای قرمز (ESR).
- هورمون محرک تیروئید (TSH).
- کراتین کیناز.
پزشک شما همچنین ممکن است بتواند روماتیسم پلیمیالژیا را بر اساس سرعت پاسخ شما به کورتیکواستروئیدها (استروئیدها) تشخیص دهد. اکثر افراد مبتلا به این بیماری طی چند روز پس از شروع دوز پایین پردنیزون احساس بهتری میکنند.
روماتیسم پلیمیالژیا چگونه درمان میشود؟
درمان روماتیسم پلی میالژیا روماتیکا با دوز پایین کورتیکواستروئیدها آغاز میشود. پزشک شما ممکن است ۱۰ تا ۱۵ میلیگرم در روز پردنیزون را توصیه کند که میتواند به سرعت درد و سفتی شما را تسکین دهد. اگر علائم شما بهبود یابد، دوز استروئید به تدریج طی یک تا دو سال کاهش مییابد. در برخی موارد، ممکن است عود رخ دهد و برای جلوگیری از شعلهور شدن بیماری، ممکن است به دوز پایین استروئید برای مدت طولانی نیاز داشته باشید. گاهی اوقات، داروهای دیگری برای کمک به کنترل التهاب و کاهش دوز استروئید مورد نیاز است.
مهم است که پزشک شما را از نظر هرگونه عوارض جانبی احتمالی تحت نظر داشته باشد. عوارض جانبی درمان طولانیمدت با استروئیدها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- افزایش وزن
- پوکی استخوان
- فشار خون بالا (هیپرتنشن)
- بیماری قلبی عروقی
- دیابت
- نازک شدن پوست (آتروفی پوست)
- آب مروارید
محققان داروهای دیگری را برای درمان روماتیسم پلیمیالژیا روماتیکا ، از جمله داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی مانند متوترکسات، نیز مطالعه کردهاند، اما نتایج متفاوت بود. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) یک داروی بیولوژیک به نام توسیلیزوماب را برای درمان آرتریت سلول غولپیکر و آرتریت روماتوئید تأیید کرد. اما محققان به دادههای بیشتری نیاز دارند تا مشخص کنند که آیا این دارو برای درمان روماتیسم پلیمیالژیا بیخطر و مؤثر است یا خیر.
استراحت و ورزش نیز از عوامل مهم در درمان روماتیسم پلیمیالژیا هستند. ورزش منظم میتواند به شما در حفظ قدرت عضلانی و انعطافپذیری مفاصل کمک کند. اشکال خوب ورزش شامل موارد زیر است:
- دوچرخه سواری ثابت
- شنا
- پیادهروی
- فیزیوتراپی
با درمان، علائم روماتیسم پلی میالژیا روماتیکا معمولاً طی چند روز کاهش مییابد یا به طور کلی از بین میرود. تشخیص و درمان زودهنگام میتواند شانس شما را برای بهبود سریع از این بیماری افزایش دهد. اکثر افراد نیز به زندگی عادی و مولد خود ادامه میدهند. اختلال شدید و ناتوانی در این بیماری نادر است.
سوالات متداول
آیا میتوان از روماتیسم پلیمیالژیا پیشگیری کرد؟
محققان علت دقیق روماتیسم پلیمیالژیا را نمیدانند، بنابراین نمیتوانید از این بیماری پیشگیری کنید.
آیا روماتیسم پلیمیالژیا از بین میرود؟
با درمان، علائم روماتیسم پلیمیالژیا طی چند روز برطرف میشود. مدت درمان به طور کلی یک تا دو سال است، اما در برخی موارد، درمان طولانیتر ضروری است و ممکن است عود رخ دهد. در برخی موارد، افراد ممکن است برای پیشگیری از عود، به درمان مادامالعمر با دوز پایین پردنیزون (۲ تا ۵ میلیگرم در روز) نیاز داشته باشند.
بدون درمان، به طور کلی روماتیسم پلیمیالژیا بهبود نمییابد. با این حال، در برخی موارد، این بیماری ممکن است خود به خود پس از یک سال از بین برود. گاها حتی ممکن است تا پنج سال طول بکشد تا این بیماری به طور کامل از بین برود.
چگونه از خود در مقابل این بیماری مراقبت کنم؟
راهکارهای زیادی وجود دارد که میتوانید برای مدیریت علائم و عوارض جانبی داروها انجام دهید. مهم است که تغذیه مناسب را حفظ کنید و داروهای خود را طبق تجویز مصرف کنید. علاوه بر این، مطمئن شوید که هر روز نوعی فعالیت بدنی دارید، اما به بدن خود نیز اجازه استراحت دهید. هنگامی که دردها و گرفتگیهای شما شروع به از بین رفتن کردند، میتوانید به تمام فعالیتهای عادی روزانه خود بازگردید.
چه زمانی باید به پزشک خود مراجعه کنم؟
روماتیسم پلیمیالژیا ممکن است با آرتریت سلول غولپیکر همپوشانی داشته باشد، بنابراین اگر هر گونه علامتی از این بیماری مانند موارد زیر را تجربه کردید، به پزشک خود اطلاع دهید:
- سردردها
- تغییرات بینایی
- تب
- خستگی
- از دست دادن اشتها
- درد فک
- حساسیت در اطراف پوست سر
منبع: my.clevelandclinic.org
بدون دیدگاه