ندول های روماتوئید تودههایی با بافت سفت هستند که در زیر پوست افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید ایجاد میشوند. این ندولها معمولاً در نواحی تحت فشار مانند آرنج، انگشتان و دستها ظاهر میشوند، اما ممکن است در سایر قسمتهای بدن نیز دیده شوند. علت دقیق ایجاد ندولهای روماتوئید هنوز مشخص نیست، اما تصور میشود که ناشی از التهاب مزمن و فعال شدن سیستم ایمنی در بیماری آرتریت روماتوئید باشد. این ندولها در واقع نوعی واکنش بافتی به التهاب هستند و اغلب با شدت بیماری مرتبط هستند. در ادامه بیشتر در مورد این توده ها صحبت میکنیم.
عناوین بازگو شده:
- ندول روماتوئید چیست؟
- ندول روماتوئید از چه چیزی تشکیل شده اند؟
- چه کسانی بیشتر در معرض ندول های روماتوئید هستند؟
- چه چیزی باعث ایجاد ندول های روماتوئید میشود؟
- مراقبت و درمان
- علائم ندولهای روماتوئید چیست؟
- جراحی ندول های روماتوئید
- تشخیص ندول روماتوئید
ندول های روماتوئید چیست؟
ندول های روماتوئید، خوشهای از سلولها هستند که در زیر پوست و در نواحی مانند آرنج، انگشتان و دستها تشکیل میشوند. ندول ها نوعی تومور خوشخیم (غیر سرطانی) است که در برخی افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید متوسط تا شدید با اندازه چند میلیمتر تا چند سانتیمتر متغیر ایجاد میشود و معمولاً دردناک نیستند. ( مگر اینکه تحت فشار قرار بگیرند) و به ندرت نیاز به جراحی برای برداشتن آنها وجود دارد. اگر ندول ها به خودی خود از بین نروند، پزشک شما میتواند درمانهایی را پیشنهاد دهد.
ندولهای روماتوئید معمولاً در نزدیکی قسمتهایی از بدن شما که در طول فعالیتهای روزمره زیاد از آنها استفاده میکنید، ایجاد میشوند. برخی از رایجترین مکانها عبارتند از:
- آرنجها
- انگشتان
- ساعدها
- پاشنهها یا نزدیک تاندون آشیل
- لگن
- قسمت پایین کمر (ساکروم)
- پوست سر (به ویژه اگر فرد دچار بیتحرکی باشد یا نتواند از تخت خارج شود)
ندولهای روماتوئید در موارد بسیار نادر میتوانند در سایر نقاط بدن شما، از جمله داخل موارد زیر نیز تشکیل شوند:
- ریهها (ندولهای ریوی)
- صلبیه چشم (قسمت سفید چشم)
- تارهای صوتی (ضایعات تار صوتی)
ندول های روماتوئید از چه چیزی تشکیل شدهاند؟
این ندولها از تجمع بافت ملتهب و سلولهای ایمنی تشکیل شدهاند. به عبارت دیگر، زمانی که سیستم ایمنی بدن اشتباها به مفاصل حمله میکند، این تجمع سلولی و التهابی در زیر پوست نیز ایجاد میشود.
چه کسانی بیشتر در معرض ندولهای روماتوئید هستند؟
- بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید شدید: افرادی که بیماری آنها شدیدتر است، بیشتر احتمال دارد ندولهای روماتوئید را تجربه کنند.
- افرادی با سطح بالای فاکتور روماتوئید: فاکتور روماتوئید نوعی آنتیبادی است که در خون افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید یافت میشود. سطح بالای این آنتیبادی با احتمال بالاتر ایجاد ندولها مرتبط است.
چه چیزی باعث ایجاد ندول های روماتوئید میشود؟
همان دلایل خود ایمنی که باعث آرتریت روماتوئید میشود، باعث ایجاد ندولهای روماتوئید نیز میشود. اما همه افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید لزوما دچار ندولهای روماتوئید نمیشوند. کارشناسان تخمین میزنند که بین 25 تا 40 درصد از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید دچار ندولهای روماتوئید میشوند. و کمتر از 1 درصد از افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید دچار ندول در ریهها، چشمها یا تارهای صوتی خود میشوند.
اگر شما به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید، سیستم ایمنی شما به بافتهای موجود در مفاصل شما حمله کرده و باعث التهاب میشود. با گذشت زمان، این التهاب به مفاصل آسیبدیده شما آسیب میرساند و باعث بروز علائمی مانند درد و سفتی میشود.
اگر سیستم ایمنی شما بیش از حد فعال باشد، میتواند بافتهای سراسر بدن شما، به ویژه در اطراف مفاصل پرکاربرد، را تحریک کند. به عنوان مثال، اگر شما به آرتریت روماتوئید مبتلا هستید و از دستان خود زیاد استفاده میکنید (مانند کار با ابزار)، ممکن است خطر ابتلا به ندولهای روماتوئید در اطراف انگشتان خود را افزایش دهید.
اگر فاکتور روماتوئید یا آنتیبادیهای سیکلیک سیترولین شده (CCP) بالایی دارید، احتمال ابتلا به ندولهای روماتوئید در شما بیشتر است.
مراقبت و درمان
ممکن است به درمان ندولهای روماتوئید نیازی نداشته باشید. زیرا گاهی اوقات، آنها به خودی خود از بین میروند. مدت زمان ماندگاری ندول ها میتواند بسته به محل ایجاد، مرحله آرتریت روماتوئید و سلامت کلی شما متفاوت باشد. درمان اصلی ندولهای روماتوئید، کنترل بیماری زمینه ای یعنی آرتریت روماتوئید است که با کنترل التهاب و فعالیت بیماری، ندولها معمولاً کوچکتر میشوند یا ناپدید میشوند.
درمانهای رایج ندولهای روماتوئید در صورت دردناک بودن یا از بین نرفتن شان عبارتند از:
- کورتیکواستروئیدها: کورتیکواستروئیدها داروهای ضد التهابی تجویزی هستند که آرتریت روماتوئید را کنترل میکنند و میتوانند بیش فعالی سیستم ایمنی شما را آرام کنند. پزشک شما ممکن است به شما تزریق کورتیزون در نزدیکی ندولها بدهد.
- داروهای ضد روماتیسمی اصلاحکننده بیماری (DMARDS): DMARDS نوعی داروی سرکوبکننده سیستم ایمنی است که میتواند سیستم ایمنی شما را آرام کند و التهاب ایجاد شده توسط آن را در بدن شما کاهش دهد.
- NSAIDها: داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی التهاب را در سراسر بدن شما کاهش میدهند. پزشک شما به شما خواهد گفت که کدام یک از آنها برای شما بهترین عملکرد را خواهد داشت.
- آنتیبادیهای مونوکلونال: آنتیبادیهای مونوکلونال آنتیبادیهای مصنوعی هستند که میتوانند به تنظیم سیستم ایمنی شما کمک کنند. پزشک شما ممکن است تزریق ریتوکسیماب را پیشنهاد دهد.
با داروهای بیولوژیک در آرتریت روماتوئید نیز آشنا شوید.
علائم ندولهای روماتوئید چیست؟
- معمولا بدون درد هستند
- متحرک: میتوان آنها را به آرامی جابجا کرد.
- بافت سفت و غیر قابل انعطاف
- ممکن است در صورت عفونت یا التهاب حساس و دردناک شوند.
به طور کلی، ندولهای روماتوئید عارضه جدی ایجاد نمیکنند. با این حال، در موارد نادر ممکن است عفونی شوند یا باعث ایجاد زخم شوند.
آیا باید ندولهای روماتوئید جراحی و برداشته شوند؟
احتمالاً نیازی به جراحی برای برداشتن ندولهای روماتوئید نخواهید داشت. پزشک شما ممکن است در موارد ذیل برای برداشتن آنها اقدام به جراحی کند :
- ندول ها در داخل، روی یا نزدیک اندامی در داخل بدن شما باشند و به خودی خود از بین نرفته باشند.
- ندول بسیار بزرگ باشند.
- پس از امتحان کردن سایر روشهای درمانی غیر جراحی، از بین نرفته باشند.
- استفاده از دستها، بازوها یا سایر قسمتهای بدن شما را دشوار کنند (به ویژه اگر به طور تصادفی در طول فعالیتهای روزانه خود به ندولها برخورد کنید).
تشخیص
تشخیص زودهنگام و درمان مناسب آرتریت روماتوئید و ندولهای روماتوئید میتواند به کاهش آسیب به مفاصل و بهبود کیفیت زندگی کمک کند. برای تشخیص قطعی ندولهای روماتوئید، پزشک ممکن است آزمایشهای زیر را درخواست کند تا سایر بیماریها را رد کند:
- آزمایش خون: برای بررسی سطح مارکرهای التهابی مانند فاکتور روماتوئید و آنتیبادیهای ضد CCP
- بیوپسی: در برخی موارد، ممکن است برای تأیید تشخیص، نمونه کوچکی از ندول برداشته شود و تحت بررسی میکروسکوپی قرار گیرد.
منبع: my.clevelandclinic.org
بدون دیدگاه