بیماری روماتیسمی پلی میوزیت |صفر تا صد پلی میوزیت عضلانی

بیماری روماتیسمی پلی میوزیت یک بیماری نادر است که در آن سیستم ایمنی بدن شما به عضلاتتان حمله می‌کند. این بیماری باعث التهاب و ضعف در عضلات نزدیک به مرکز بدن می‌شود که می‌تواند منجر به عوارض شدید و تهدیدکننده زندگی شود. اگر متوجه ضعف، درد یا خستگی در عضلات خود شدید، به پزشک مراجعه کنید. با ما همراه باشید تا اطلاعات جامعی از این بیماری در اختیارتان قرار دهیم.

عناوین بازگو شده:

• آشنایی با بیماری پلی میوزیت
• علائم و علل
• عوامل خطر پولی‌میوزیت
• تشخیص
• درمان
• سوالات متداول

آشنایی با بیماری پلی میوزیت

بیماری پلی میوزیت یک بیماری روماتیسمی و التهابی عضله می باشد. در این بیماری عضلات دچار التهاب می شوند و این التهاب باعث می شود قدرتشان  را از دست داده  و به تدریج ضعف عضلانی بوجود آید. شروع بیماری معمولا با یک سری علایم مانند خستگی، ضعف، درد عضله و گاها تب همراه است. به تدریج بیمار ظرف 2 تا 3 ماه احساس ضعف در عضلاتش میکند. به این ترتیب که موقع بالا رفتن از پله ها احساس ضعف مینماید و این ضعف کاملا با داشتن درد در عضله تفاوت دارد. فرد احساس می کند ضعف دارد و بخاطر همین ضعف , نمی تواند از پله ها بالا برود.

به تدریج این ضعف زیادتر می شود و موقع برخاستن از روی صندلی یا از روی زمین نمی تواند بدون کمک بلند شود و مجبور است که از پاهایش کمک بگیرد و دست به زانوهایش بزند و یا از محیط اطراف کمک بگیرد که ما اصطلاحا میگوییم بیمار از خودش بالا میرود و به این ترتیب ضعف عضله بیشتر می شود .

هر چقدر این موضوع  طولانی تر گردد عضلات مختلف بیشتر درگیر می شوند. بطوریکه ممکن است کار بجایی برسد که  بیمار حتی اجسام را نتواند در دست خود نگه دارد و این شروع یک بیماری پلی میوزیت است.موضوع مهم این است که وقتی تشخیص دادیم ضعف در عضلاتمان داریم  بلافاصله بایستی به پزشک مراجعه کنیم. این بیماری توسط متخصصین مغز و اعصاب و فوق تخصص روماتولوژی درمان می شود. مراجعه می بایست بسرعت انجام گیرد و اقدامات تشخیصی انجام شود و درمان هرچه سریع تر شروع شود و هرچه بیماری در مراحل ابتدایی تر باشد درمان بهتری خواهد داشت . متخصصان تخمین می‌زنند که این بیماری هر سال کمتر از ۲۵ نفر از هر ۱۰۰۰۰۰ نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

در مورد بیماریهای روماتیسمی بیشتر بخوانید :   آشنایی با واسکولیتها

علائم و علل

شایع‌ترین علائم بیماری روماتیسمی پلی میوزیت عبارتند از:

• ضعف عضلانی (به ویژه در شانه‌ها و لگن)
• درد و حساسیت عضلانی
• مشکل در بلع (دیسفاژی)
• مشکل در صحبت کردن
• مشکل در تنفس یا تنگی نفس (دیسپنه)
• خستگی (احساس خستگی دائمی)
• درد مفاصل
• تب
• خشکی (به ویژه بلافاصله بعد از بیدار شدن از خواب در صبح)
• کاهش وزن

ممکن است در حرکت یا انجام فعالیت‌هایی که معمولاً می‌توانید انجام دهید، مشکل داشته باشید، از جمله:

• بلند شدن بعد از نشستن
• بالا رفتن از پله‌ها
• بلند کردن اشیاء
• دسترسی به بالای سر

پولی‌میوزیت یک بیماری خودایمنی است، اما متخصصان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث آن می‌شود.  پولی‌میوزیت می‌تواند به خودی خود و بدون هیچ دلیلی شروع شود (به طور ایدیوپاتیک). گاهی اوقات، واکنش‌ها به داروها باعث این بیماری می‌شوند. اگر به سایر بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس یا آرتریت روماتوئید مبتلا باشید، احتمال ابتلا به پولی‌میوزیت بیشتر است. برخی از عفونت‌های ویروسی از جمله کووید 19, آنفلوانزا و HIV می‌توانند باعث پولی‌میوزیت شوند.

 

عوامل خطر پولی‌میوزیت چیست؟

هر کسی ممکن است به بیماری روماتیسمی پلی میوزیت مبتلا شود، اما برخی از گروه‌های مردم بیشتر در معرض خطر هستند، از جمله:

• جنسیت مونث. احتمال ابتلای زنان به پولی‌میوزیت دو برابر مردان است.
• افرادی که با سایر بیماری‌های خودایمنی زندگی می‌کنند.
• افراد ۳۰ تا ۶۰ ساله. این بیماری می‌تواند در هر سنی ایجاد شود، اما در بزرگسالان در این محدوده سنی شایع‌تر است.

 

در مورد بیماریهای روماتیسمی بیشتر بخوانید :   آشنایی با روماتیسم مفصلی

تشخیص

پزشک برای تشخیص بیماری روماتیسمی پلی میوزیت یکسری ابزارها دارد و یکسری آزمایشات انجام می دهد .مثل اندازه گرفتن میزان بالای آنزیم های عضلانی که کمک کننده تشخیصی نیز می باشند. پزشک در معاینه ی بالینی متوجه ضعف  می شود و ممکن است برای تشخیص بهتر از نوار عصب و عضله استفاده بکند. گاهی لازم می شود که نمونه برداری از عضله صورت بگیرد به این دلیل که تشخیص های افتراقی در این بیماری داریم. ممکن است یک بیماری ارثی عامل این بیماری باشد که معمولا از دوره کودکی یا دوره میانسالی شروع می شود و معمولا یک بیماری مزمن طول کشنده است و مثل پلی میوزیت با علایم التهاب همراه نیست.

سایر آزمایشهای تشخیصی:

• آزمایش خون برای بررسی آنزیم‌های عضلانی یا آنتی‌بادی‌هایی که نشان می‌دهند چیزی به عضلات شما آسیب می‌زند یا خیر
• MRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی) برای بررسی التهاب در عضلات شما.
• EMG (الکترومیوگرافی) برای بررسی فعالیت غیرعادی عضلات.
• بیوپسی عضله می‌تواند آسیب و سلامت کلی بافت عضلانی شما را نشان دهد.

درمان

قدم اول درمان این بیماری استفاده از کورتون است. در این موارد نباید از تزریق و استفاده از کورتون هراس داشته باشیم  زیرا کورتون نجات دهنده بیماری است. معمولا به ازای هر کیلوگرم وزن بیمار 1 میلی گرم پردنیزولون برای بیمار تجویز میگردد. اگرچنانچه  با این درمان به نتیجه لازم نرسیم  از درمان های دیگر استفاده می کنیم که می تواند  بسیار کمک کننده باشد. امروزه دیگر بیماری پلی میوزیت یک بیماری بدون درمان نیست و حتما درمان میشود به شرطی که بیمار به دستورالعملهای پزشکی بدقت عمل نماید ،  داروها را درست مصرف کند و به هیچ عنوان بدون دلیل درمان را قطع نکند.

پزشک شما میتواند درمان‌هایی را برای مدیریت التهاب نیز پیشنهاد می‌دهد. درمان‌ها نمی‌توانند پولی‌میوزیت را از بین ببرند، اما می‌توانند میزان تأثیر علائم بر زندگی روزمره شما را کاهش دهند. دیده شده بسیاری از افراد حتی به دوره بهبودی نیز می‌رسند (زمانی که هیچ التهابی در عضلات آسیب‌دیده وجود ندارد).

شایع‌ترین درمان‌ها برای پولی‌میوزیت عبارتند از:

• کورتیکواستروئیدها: داروهای ضد التهابی تجویزی.
• داروهای سرکوب‌کننده‌های سیستم ایمنی: داروهایی که فعالیت سیستم ایمنی بدن شما را کاهش می‌دهند و میزان آسیب آن به عضلات شما را کاهش می‌دهند.
• ایمونوگلوبولین داخل وریدی (IVIG): ایمونوگلوبولین ها آنتی‌بادی‌های اضافی هستند که پزشک شما به یکی از رگ‌های شما تزریق می‌کند. IVIG می‌تواند سیستم ایمنی بدن شما را تغییر مسیر دهد تا نتواند به بافت بدن شما حمله کند. IVIG مانند یک حواس‌پرتی عمل می‌کند. اگر سیستم ایمنی شما بر حمله به آنتی‌بادی‌های IVIG متمرکز باشد، به عضلات شما آسیب کمتری وارد می‌کند.
• فیزیوتراپی: پزشک شما یا یک فیزیوتراپ به شما حرکات کششی و تمرین‌هایی می‌دهد تا عضلات آسیب‌دیده شما را انعطاف‌پذیر و قوی نگه دارید. فیزیوتراپی می‌تواند عضلات آسیب‌دیده شما را تقویت کند و میزان تأثیر شما را از قسمت‌های بعدی پولی‌میوزیت کاهش دهد.

 

در مورد بیماریهای روماتیسمی بیشتر بخوانید:  آشنایی با بیماری بهجت

سوالات متداول

آیا بیماری روماتیسمی پلی میوزیت ارثی است؟

برخی از مطالعات نشان داده‌اند که پولی ‌میوزیت (و سایر انواع میوزیت) ممکن است یک جزء ژنتیکی داشته باشد. این بدان معناست که والدین بیولوژیکی ممکن است جهش‌های ژنتیکی خاصی را به فرزندان خود منتقل کنند که آنها را بیشتر مستعد ابتلا به یک بیماری می‌کند.

با این حال، متخصصان نتوانسته‌اند جهش‌های ژنتیکی خاصی را که باعث پولی‌میوزیت می‌شوند، شناسایی کنند و نمی‌توانند ثابت کنند که اگر شما به آن مبتلا باشید، خطر افزایش یافته‌ای وجود دارد که فرزندان بیولوژیکی شما به پولی‌میوزیت مبتلا شوند. اگر نگران خطر انتقال برخی بیماری‌ها به فرزندان بیولوژیکی خود هستید، در مورد مشاوره ژنتیک با پزشک خود صحبت کنید.

طول عمر فرد مبتلا به پولی‌میوزیت چقدر است؟

پولی‌میوزیت معمولاً بر طول عمر شما (مدت زمانی که زندگی خواهید کرد) تأثیر نمی‌گذارد. اما در صورت عدم درمان می‌تواند عوارض کشنده ای ایجاد کند، به ویژه اگر باعث ضعف شدید در عضلات گردن و گلوی شما شود. اگر متوجه شده‌اید که تنفس یا بلعیدن سخت‌تر می‌شود، با پزشک خود صحبت کنید. آنها به شما کمک می‌کنند تا درمان‌های خود را برای مدیریت این علائم قبل از اینکه بتوانند عوارض خطرناکی ایجاد کنند، تنظیم کنید.

منابع :  my.clevelandclinic.org