آزمایش Parvovirus B19 IgG/IgM برای تشخیص عفونت ناشی از این ویروس استفاده میشود. پاروویروس B19 عامل بیماریهای شایعی مانند «بیماری پنجم» (با نشانه ی بثورات پوستی صورت) است. این آزمایش با اندازه گیری آنتی بادیهای IgM و IgG در خون انجام میشود:
- IgM در مراحل اولیه عفونت (۱-۲ هفته پس از مواجهه) تولید شده و نشان دهنده عفونت فعال یا اخیر است.
- IgG دیرتر ظاهر میشود (چند هفته پس از عفونت) و معمولاً مادام العمر باقی میماند، که نشان دهنده ایمنی بلندمدت یا عفونت گذشته است.
آزمایش Parvovirus B19 IgG/IgM با روشهایی مانند الایزا (ELISA) انجام میگیرد و در موارد بالینی مهم مانند بارداری (به دلیل خطر انتقال به جنین و عوارضی مانند کم خونی شدید)، بیماران مبتلا به نقص ایمنی، یا افراد با اختلالات خونی (مانند بحران آپلاستیک در بیماران کم خونی داسیشکل) درخواست میشود. تفسیر نتایج نیازمند توجه به زمان نمونه گیری و ترکیب آنتی بادیهاست: مثبت بودن IgM (با یا بدون IgG) نشاندهنده عفونت اخیر است، در حالی که IgG مثبت و IgM منفی معمولاً ایمنی گذشته را تأیید میکند. نتیجه منفی هر دو ممکن است عدم مواجهه قبلی را نشان دهد. این آزمایش در کنار علائم بالینی و سایر بررسیها برای تشخیص قطعی به کار میرود.