آزمایش Lyme Serology برای تشخیص بیماری لایم، یک عفونت باکتریایی ناشی از Borrelia burgdorferi که از طریق نیش کنه های آلوده منتقل میشود، استفاده میشود. این آزمایش با شناسایی آنتی بادیهای IgM و IgG علیه باکتری در خون، عفونت فعلی یا گذشته را بررسی میکند. معمولاً از یک رویکرد دو مرحله ای (Two-Tiered Testing) شامل الایزا (ELISA) به عنوان تست اولیه و در صورت مثبت یا مبهم بودن، تست تأییدی وسترن بلات (Western Blot) استفاده میشود.
دقت آزمایش Lyme Serology به زمان انجام آن بستگی دارد: در مراحل اولیه بیماری (هفته های اول پس از گزش)، ممکن است نتیجه منفی کاذب رخ دهد، زیرا تولید آنتی بادیها به تدریج صورت میگیرد. در مراحل بعدی (مانند آرتریت یا درگیری عصبی) حساسیت آزمایش افزایش مییابد. با این حال، مثبت کاذب نیز ممکن است در سایر عفونتها (مانند سیفلیس) یا بیماریهای خودایمنی دیده شود. تفسیر نتایج باید همراه با علائم بالینی (مثل راش پوستی «چشم گوزنی»، تب، درد مفاصل) و سابقه مواجهه با کنه باشد. در موارد مشکوک با آزمایش منفی، تکرار تست پس از ۲-۴ هفته یا استفاده از روشهای مولکولی (PCR) برای شناسایی DNA باکتری) پیشنهاد میشود. این آزمایش نقش کلیدی در تشخیص به موقع و درمان مؤثر آنتی بیوتیکی دارد.