آزمایش B2M مخفف : Beta-2 Microglobulin سطح پروتئینی به همین نام را در خون، ادرار یا گاهی مایع مغزی-نخاعی اندازه گیری میکند. این پروتئین که بخشی از سیستم HLA (آنتی ژن لکوسیتی انسانی) است، روی سطح تقریباً تمام سلولهای هسته دار بدن وجود دارد و در عملکرد سیستم ایمنی نقش دارد. افزایش سطح B2M در خون ممکن است نشان دهنده فعالیت بیماریهای مرتبط با تکثیر سلولی سریع (مانند مولتیپل میلوما، لنفوم یا لوسمی) یا اختلالات کلیوی (نظیر آسیب توبولهای کلیوی) باشد. در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه، B2M به دلیل اختلال در فیلتراسیون کلیوی در خون تجمع مییابد و سطح آن به عنوان شاخصی از عملکرد کلیه استفاده میشود.
در ادرار نیز افزایش B2M ممکن است نشان دهنده آسیب توبولواینترستیشیال کلیه باشد. این آزمایش در پایش پاسخ به درمان در سرطانهای خونی یا ارزیابی پیش آگهی بیماریها (مانند مرحله بندی مولتیپل میلوما) کاربرد دارد. سطح نرمال B2M در خون معمولاً بین ۰٫۸ تا ۲٫۲ میلیگرم در لیتر است، اما مقادیر مرجع ممکن است بین آزمایشگاهها متفاوت باشد. تفسیر نتایج آزمایش B2M باید با توجه به شرایط بالینی، عملکرد کلیه و سایر تستها (مانند کراتینین یا الکتروفورز پروتئینهای سرم) انجام شود، زیرا افزایش B2M ممکن است در شرایط التهابی، بیماریهای خودایمنی یا افزایش سن نیز دیده شود. در موارد عفونی مانند مننژیت، اندازه گیری B2M در مایع مغزی-نخاعی به تشخیص علت کمک میکند.
با مرکز روماتیسم ایران برای کسب اطلاعات بیشتر از تفسیر آزمایش روماتیسم همراه باشید.