در آزمایش MPO، سطح آنزیم مایلوپراکسیداز (Myeloperoxidase) در خون یا بافتها اندازهگیری میشود. این آنزیم عمدتاً درون گرانولهای نوتروفیلها و مونوسیتها (انواعی از گلبولهای سفید) یافت میشود و نقش کلیدی در دفاع ایمنی ذاتی با تولید مواد ضد میکروبی قوی (مانند اسید هیپوکلرو) دارد. اندازهگیری MPO به عنوان یک زیستنشانگر التهابی مهم کاربرد دارد، به ویژه در زمینههای زیر:
- بیماریهای قلبی-عروقی: سطح بالای MPO با افزایش خطر پایداری پلاکهای آترواسکلروتیک، آسیب عروقی، حادثه قلبی (مانند سکته قلبی) و پیشآگهی ضعیف در بیماران قلبی مرتبط است.
- بیماریهای التهابی مزمن: در شرایطی مانند آرتریت روماتوئید، بیماریهای التهابی روده (IBD) و واسکولیتها، سطح MPO ممکن است افزایش یابد و منعکسکننده شدت التهاب باشد.
- ارزیابی فعالیت بیماری: در برخی بیماریها، سطح MPO میتواند برای پایش فعالیت بیماری یا پاسخ به درمان مفید باشد.
نکته مهم: اگرچه آزمایش MPO یک نشانگر مفید التهاب و استرس اکسیداتیو است، اما به تنهایی برای تشخیص قطعی یک بیماری خاص کافی نیست. نتایج آن همواره باید در کنار یافتههای بالینی، معاینه فیزیکی و سایر آزمایشهای تشخیصی توسط پزشک تفسیر شود.