آزمایش هموگلوبین A1C یک تست خون استاندارد و کلیدی برای ارزیابی میانگین سطح گلوکز خون طی ۲ تا ۳ ماه گذشته است. این آزمایش درصد هموگلوبین متصل به گلوکز (فرآیند غیرآنزیمی گلیکاسیون) را در گلبول‌های قرمز اندازه‌گیری می‌کند و به‌عنوان شاخص طلایی در موارد زیر استفاده می‌شود:

کاربردهای اصلی:

تشخیص دیابت:

سطح ≥۶.۵٪ در دو آزمایش مجزا (طبق معیارهای ADA و WHO).

پره‌دیابت:

محدوده ۵.۷٪ تا ۶.۴٪ (افزایش خطر ابتلا به دیابت).

پایش درمان دیابت:

هدف درمانی معمولاً <۷٪ (با تنظیم بر اساس سن، عوارض و ریسک‌های فردی).

پیش‌بینی عوارض:

سطوح بالاتر با افزایش خطر رتینوپاتی، نفروپاتی، نوروپاتی و بیماری‌های قلبی عروقی مرتبط است.

مکانیسم بیوشیمیایی:

گلوکز خون به‌طور غیرآنزیمی به گروه آمینی زنجیره β هموگلوبین متصل می‌شود. نیمه‌عمر گلبول قرمز (~۱۲۰ روز) امکان بازتاب کنترل قند خون در بازه بلندمدت را فراهم می‌کند.

مزایای کلیدی:

  • عدم نیاز به ناشتایی و عدم تأثیرپذیری از نوسانات کوتاه‌مدت قند.
  • پیش‌آگهی عوارض: کاهش ۱٪ در HbA1c، خطر عوارض میکروواسکولار را تا ۳۷٪ کاهش می‌دهد.
  • پایش ساده: انجام هر ۳ ماه برای بیماران دیابتی.