آزمایش Epidermal Autoantibodies برای شناسایی آنتیبادیهای خودایمنی علیه اجزای اپیدرم (لایه سطحی پوست) انجام میشود و در تشخیص بیماریهای تاولی خودایمنی مانند پمفیگوس ولگاریس (Pemphigus vulgaris) و پمفیگوئید بولوزا (Bullous pemphigoid) کاربرد دارد. این آنتیبادیها معمولاً علیه پروتئینهایی مانند دسموگلئین 1 و 3 یا آنتیژنهای غشای پایه پوست (BP180 و BP230) تولید میشوند که در اتصال سلولهای پوستی نقش دارند. تشخیص این آنتیبادیها معمولاً با استفاده از تکنیکهای ایمونوفلورسنس غیرمستقیم (IIF) یا الیسا (ELISA) انجام میشود. وجود این آنتیبادیها میتواند به افتراق بین انواع بیماریهای پوستی تاولی کمک کند و در پایش پاسخ به درمان نیز مفید باشد.