آزمایش D-dimer یک تست خون است که برای تشخیص وجود لخته های خون (ترومبوز) در بدن استفاده میشود. این آزمایش با شناسایی قطعات پروتئینی به نام D-dimer که هنگام تجزیه لخته های فیبرین در فرآیند فیبرینولیز آزاد میشوند، به ارزیابی شرایط ترومبوتیک مانند ترومبوز ورید عمقی (DVT)، آمبولی ریوی (PE)، یا انعقاد داخلعروسی منتشر (DIC) کمک میکند. D-dimer اغلب به عنوان یک آزمایش حساس ولی غیراختصاصی شناخته میشود، زیرا سطوح بالای آن علاوه بر لخته های خطرناک، ممکن است ناشی از التهاب، بارداری، تروما، جراحی اخیر، عفونت یا بیماریهای کبدی نیز باشد. به همین دلیل، نتیجه مثبت این آزمایش معمولاً نیاز به تأیید با روشهای تصویربرداری (مانند سونوگرافی یا سیتیاسکن) دارد، درحالیکه نتیجه منفی آن میتواند به رد فوری ترومبوز کمک کند. این تست به ویژه در موارد اورژانسی برای کاهش نیاز به روشهای تهاجمی تر کاربرد دارد. تفسیر نتایج آزمایش D-dimer باید همراه با علائم بالینی و سایر آزمایشها انجام شود تا دقت تشخیصی افزایش یابد.