آزمایش BHB مخفف :Beta-Hydroxybutyrate (بتا-هیدروکسیبوتیرات) سطح اصلی‌ترین کتون بدن را در خون اندازه‌گیری می‌کند. این کتون در شرایط متابولیک خاص مانند کمبود شدید انسولین (مثلاً در دیابت نوع ۱)، روزه‌داری طولانی‌مدت، رژیم‌های کتوژنیک بسیار کم‌کربوهیدرات یا استرس‌های متابولیک تولید می‌شود. BHB به عنوان حساس‌ترین و اختصاصی‌ترین نشانگر آزمایشگاهی برای تشخیص و پایش اسیدوکتوز دیابتی (DKA) شناخته می‌شود.

برخلاف تست‌های ادراری کتون (که عمدتاً استواستات و استون را شناسایی می‌کنند)، اندازه‌گیری مستقیم BHB در خون زودتر افزایش یافته و دقیق‌تر منعکس‌کننده شدت کتواسیدوز است، به‌ویژه در مراحل اولیه یا هنگام بهبودی. نمونه معمولاً خون وریدی است و با روش‌های آنزیمی سریع (در دستگاه‌های گازخون یا آزمایشگاه) قابل اندازه‌گیری است. سطوح بالاتر از ۳ mmol/L معمولاً نشانه‌ای از DKA تلقی شده و نیاز به مداخله فوری پزشکی دارد. آزمایش BHB نقش کلیدی در تشخیص زودهنگام، ارزیابی پاسخ به درمان و پیشگیری از عوارض تهدیدکننده حیات در بیماران دیابتی با علائم هشدار (مانند تهوع، استفراغ، درد شکم، تنفس کوسامول یا کاهش سطح هوشیاری) دارد.

کسب اطلاعات بیشتر درباره آزمایش روماتیسم