آزمایش Fecal Elastase-1 Test یا الاستاز-۱ مدفوع یک تست غیرتهاجمی و اختصاصی برای ارزیابی عملکرد اگزوکرین پانکراس است که با اندازه‌گیری غلظت آنزیم الاستاز-۱ در مدفوع، توانایی پانکراس در تولید آنزیم‌های گوارشی را بررسی می‌کند. این آنزیم که تنها توسط سلول‌های آسینار پانکراس ترشح می‌شود، در برابر تجزیه توسط آنزیم‌های روده مقاوم است و به‌عنوان شاخصی پایدار و قابل اعتماد از ترشح پانکراسی شناخته می‌شود. کاهش سطح الاستاز-۱ در مدفوع نشان‌دهنده نارسایی پانکراس است و در شرایطی مانند:

  • پانکراتیت مزمن
  • فیبروز کیستیک (بهدلیل انسداد مجاری پانکراس)
  • سرطان پانکراس
  • بیماری سلیاک پیشرفته (با درگیری ثانویه پانکراس)

رخ می‌دهد.

نتایج تفسیر:

  • >200 μg/g: طبیعی
  • 100-200 μg/g: نارسایی خفیف تا متوسط
  • <100 μg/g: نارسایی شدید پانکراس

مزایا و کاربردهای کلیدی:

  • تشخیص افتراقی سوءجذب: تمایز بین علل پانکراتیک (کاهش الاستاز) و روده‌ای (طبیعی).
  • پایش بیماری‌های مزمن پانکراس: مانند پانکراتیت مزمن یا فیبروز کیستیک.
  • عدم نیاز به قطع داروهای جایگزین آنزیم (مانند پانکراتیل) پیش از آزمایش، برخلاف تست‌های دیگر مانند چربی مدفوع.
  • حساسیت بالا (۸۰-۹۰٪) برای نارسایی متوسط تا شدید پانکراس.

محدودیت‌ها:

  • ممکن است در اسهال شدید نتایج کاذب پایین دیده شود (رقیق‌شدن نمونه).
  • در نارسایی خفیف پانکراس (Early-stage) حساسیت کم‌تری دارد.
  • منفی کاذب در موارد انسداد کامل مجرای پانکراس.

آزمایش Fecal Elastase-1 Test به‌عنوان خط اول ارزیابی نارسایی پانکراس، جایگزین برتر روش‌های تهاجمی (مانند تست سکرتین-CCK) و تست‌های پیچیده (مانند جمع‌آوری ۷۲ ساعته چربی مدفوع) محسوب می‌شود.

تست های خون در آزمایش روماتیسم