آزمایشهای تشخیصی ویروس زیکا (Zika Virus Testing) به دو روش اصلی مولکولی (RT-PCR) و سرولوژیک (تست آنتیبادی) تقسیم میشوند. روش RT-PCR (واکنش زنجیرهای پلیمراز رونوشتبردار معکوس) بهترین گزینه در هفته اول عفونت است که RNA ویروس را مستقیماً در نمونههایی مانند خون، ادرار یا مایع منی تشخیص میدهد و به دلیل دقت بالا به عنوان استاندارد طلایی تایید عفونت حاد شناخته میشود. پس از گذشت ۷-۱۴ روز، تستهای سرولوژیک مانند ELISA یا PRNT برای شناسایی آنتیبادیهای IgM و IgG ضد ویروس در خون به کار میروند، اما به دلیل واکنش متقاطع (Cross-reactivity) با ویروسهای مشابه (مثل دنگ)، ممکن است نتایج کاذب ایجاد کنند و نیاز به تأیید با آزمایش تخصصیتر PRNT (تست خنثیسازی کاهش پلاک) در آزمایشگاههای مرجع دارند. انتخاب نوع آزمایش بستگی به زمان شروع علائم (تب، راش، کنژنکتیویت) دارد و اغلب برای نتیجهگیری دقیق، ترکیب هر دو روش توصیه میشود. نمونهها باید با رعایت پروتکلهای بیخطرریزی و تأیید سازمانهای بهداشتی (مانند CDC) ارسال شوند.