بسته به نوع دیابت، نظارت بر قند خون، انسولین و داروهای خوراکی بخشی از درمان دیابت است. داشتن یک رژیم غذایی سالم، حفظ وزن سالم و فعالیت بدنی منظم نیز بخش های مهمی از مدیریت دیابت است.
درمان انواع دیابت
بخش مهمی از مدیریت و درمان دیابت و همچنین سلامت کلی شما – حفظ وزن سالم از طریق یک رژیم غذایی سالم و برنامه ورزشی است:
تغذیه سالم
رژیم دیابت شما صرفاً یک برنامه غذایی سالم است که به شما کمک می کند قند خون خود را کنترل کنید. شما باید رژیم غذایی خود را بر روی میوه ها، سبزیجات، پروتئین های بدون چربی و غلات کامل متمرکز کنید. اینها غذاهایی هستند که سرشار از مواد مغذی و فیبر هستند و چربی و کالری کمی دارند. همچنین مصرف چربی های اشباع شده، کربوهیدرات های تصفیه شده و شیرینی ها را کاهش دهید. در واقع، این بهترین برنامه غذایی برای کل خانواده است. غذاهای قندی هر چند وقت یکبار خوب هستند و بهتر است به عنوان بخشی از برنامه غذایی شما قرارگیرد.
درک اینکه چه چیزی و چه مقدار بخوریم می تواند یک چالش باشد. متخصص تغذیه به شما کمک می کند تا یک برنامه غذایی متناسب با اهداف سلامتی، ترجیحات غذایی و سبک زندگی خود ایجاد کنید. این برنامه احتمالاً شامل شمارش کربوهیدرات ها می شود، به خصوص اگر دیابت نوع 1 دارید یا از انسولین به عنوان بخشی از درمان خود استفاده می کنید.
درباره ی عوارض دیابت اینجا بخوانید.
فعالیت بدنی
همه افراد به فعالیت هوازی منظم نیاز دارند. این شامل افرادی می شود که دیابت دارند. فعالیت بدنی با انتقال قند به داخل سلول ها، سطح قند خون شما را کاهش می دهد، جایی که برای انرژی استفاده می شود. فعالیت بدنی همچنین بدن شما را نسبت به انسولین حساس تر می کند. این بدان معناست که بدن شما به انسولین کمتری برای انتقال قند به سلول های شما نیاز دارد.
از پزشک خود برای ورزش کردن بپرسید. سپس فعالیت های مورد علاقه خود را انتخاب کنید، مانند پیاده روی، شنا یا دوچرخه سواری. آنچه که بسیار مهم است این است که فعالیت بدنی را بخشی از برنامه روزانه خود قرار دهید.
در بیشتر روزهای هفته حداقل 30 دقیقه یا بیشتر فعالیت بدنی متوسط داشته باشید یا حداقل 150 دقیقه فعالیت بدنی متوسط در هفته داشته باشید. دوره های فعالیت می تواند چند دقیقه در طول روز باشد. اگر مدتی است که فعال نبوده اید، به آرامی شروع کنید و به آرامی افزایش دهید. همچنین از نشستن طولانی مدت خودداری کنید. اگر بیش از 30 دقیقه نشسته اید سعی کنید بلند شوید و حرکت کنید.
درمان دیابت نوع 1 و نوع 2
درمان دیابت نوع 1 شامل تزریق انسولین یا استفاده از پمپ انسولین، بررسی مکرر قند خون و شمارش کربوهیدرات است. برای برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 1، پیوند پانکراس یا پیوند سلول جزایر ممکن است یک گزینه باشد.
درمان دیابت نوع 2 بیشتر شامل تغییر سبک زندگی، نظارت بر قند خون، همراه با داروهای خوراکی دیابت، انسولین یا هر دو است.
نظارت بر قند خون
برحسب برنامه درمانی خود، اگر انسولین مصرف میکنید، ممکن است قند خون خود را تا چهار بار در روز چک و ثبت کنید. آزمایش دقیق قند خون تنها راه برای اطمینان از اینکه سطح قند خون شما در محدوده هدف شما باقی می ماند، است. افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که انسولین مصرف نمی کنند، معمولا قند خون خود را خیلی کمتر چک می کنند.
افرادی که انسولین درمانی دریافت می کنند نیز ممکن است سطح قند خون خود را با یک مانیتور مداوم گلوکز کنترل کنند. اگرچه این فناوری هنوز به طور کامل جایگزین گلوکزمتر(وسیله اندازه گیری گلوکز) نشده است، اما می تواند تعداد انگشتان لازم برای بررسی قند خون را کاهش دهد و اطلاعات مهمی در مورد روند سطح قند خون ارائه دهد.
حتی با مدیریت دقیق، سطح قند خون گاهی اوقات می تواند به طور غیر قابل پیش بینی تغییر کند. با کمک تیم درمان دیابت خود، خواهید آموخت که چگونه سطح قند خون شما در پاسخ به غذا، فعالیت بدنی، داروها، بیماری، الکل و استرس تغییر می کند. در زنان، شما خواهید آموخت که چگونه سطح قند خون شما در پاسخ به تغییرات در سطح هورمون تغییر می کند.
آزمایش A1C
علاوه بر پایش روزانه قند خون، پزشک شما احتمالاً آزمایش منظم A1C را برای اندازه گیری میانگین سطح قند خون شما در 2 تا 3 ماه گذشته توصیه میکند. در مقایسه با آزمایش های مکرر قند خون روزانه، آزمایش A1C بهتر نشان می دهد که برنامه درمان دیابت شما به طور کلی چقدر خوب عمل می کند. سطح A1C بالاتر ممکن است نشان دهنده نیاز به تغییر در داروهای خوراکی، رژیم انسولین یا برنامه غذایی باشد. هدف A1C بسته به سن و عوامل مختلف دیگر، مانند شرایط پزشکی یا توانایی شما در احساس کاهش قند خون، متفاوت است. با این حال، برای اکثر افراد مبتلا به دیابت، انجمن دیابت آمریکا A1C کمتر از 7٪ را توصیه می کند. از پزشک بپرسید که هدف A1C شما چیست.
انسولین
افراد مبتلا به دیابت نوع 1 برای زنده ماندن باید از انسولین برای مدیریت قند خون استفاده کنند. بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 یا دیابت بارداری نیز به انسولین درمانی نیاز دارند.
بسیاری از انواع انسولین در دسترس هستند، از جمله انسولین کوتاه اثر (انسولین منظم)، انسولین سریع الاثر، انسولین طولانی اثر و گزینه های میانی. بسته به نیاز شما، پزشک ترکیبی از انواع انسولین را برای استفاده در روز و شب تجویز می کند.
انسولین را نمی توان به صورت خوراکی برای کاهش قند خون مصرف کرد زیرا آنزیم های معده در عملکرد انسولین اختلال ایجاد می کنند. انسولین اغلب با استفاده از یک سوزن و سرنگ ظریف یا یک قلم انسولین – دستگاهی که شبیه یک قلم جوهر بزرگ به نظر می رسد – تزریق می شود.
انواع انسولین
پمپ انسولین نیز ممکن است یک گزینه باشد. پمپ دستگاهی به اندازه یک تلفن همراه کوچک است که در قسمت بیرونی بدن شما قرار می گیرد. یک لوله، مخزن انسولین را به یک لوله (کاتتر) که در زیر پوست شکم شما قرار می گیرد، متصل می کند.
مانیتور مداوم قند (عکس زیر) دستگاهی است که قند خون را هر چند دقیقه یکبار با استفاده از حسگری که در زیر پوست قراردارد، اندازه گیری می کند. پمپ انسولین که به جیب متصل میشود، وسیلهای است که در خارج از بدن با لولهای که مخزن انسولین را به یک کاتتر در زیر پوست شکم متصل میکند، پوشیده میشود. پمپ های انسولین طوری برنامه ریزی شده اند که مقادیر مشخصی انسولین را به طور مداوم و همراه با غذا تحویل دهند.
یک پمپ تیوبلس که به صورت بی سیم کار می کند نیز در دسترس است. شما یک پمپ انسولین را برنامه ریزی می کنید تا مقادیر خاصی از انسولین را پخش کند. پمپ بسته به وعدههای غذایی، سطح فعالیت و سطح قند خون، طوری تنظیم می شود که انسولین کمتر یا بیشتری تولید کند.
سازمان غذا و دارو چهار پانکراس مصنوعی را برای دیابت نوع 1 تایید کرده است. به پانکراس مصنوعی تحویل انسولین حلقه بسته نیز می گویند. دستگاه کاشته شده یک دستگاه نظارت بر قند خون را که هر پنج دقیقه یکبار سطح قند خون را بررسی می کند، به پمپ انسولین متصل می کند. هنگامی که مانیتور نشان می دهد که انسولین مورد نیاز است، دستگاه به طور خودکار مقدار صحیح انسولین را تحویل می دهد. سیستم های پانکراس مصنوعی (حلقه بسته) بیشتری در حال حاضر در آزمایش های بالینی وجود دارند.
داروهای خوراکی یا داروهای دیگر
گاهی اوقات پزشک شما ممکن است داروهای خوراکی یا تزریقی دیگری را نیز تجویز کند. برخی از داروهای دیابت به پانکراس کمک می کنند تا انسولین بیشتری ترشح کند. دیگر داروها از تولید و آزاد شدن گلوکز از کبد جلوگیری می کنند، به این معنی که برای انتقال قند به سلول های خود به انسولین کمتری نیاز دارید. بعضی هم مسدودکننده عملکرد آنزیمهای معده یا روده که کار آنها تجزیه کربوهیدراتها است، یا جذب آنها را کند میکنند یا بافتهای شما را به انسولین حساستر میکنند. متفورمین به طور کلی اولین دارویی است که برای دیابت نوع 2 تجویز می شود.
دسته دیگری از داروها به نام مهارکننده های SGLT2 ممکن است استفاده شود. این داروها با جلوگیری از جذب مجدد قند در خون توسط کلیه ها کار می کنند. در عوض، قند از طریق ادرار دفع می شود.
پیوند
در برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 1، پیوند پانکراس ممکن است یک گزینه باشد. این پیوند در حال مطالعه است. با پیوند موفق پانکراس، دیگر نیازی به انسولین درمانی نخواهید داشت.
اما پیوندها همیشه موفق نیستند. و این رویه ها خطرات جدی دارند.داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی برای جلوگیری از پس زدن اندام ها لازم است. گاهی این داروها عوارض جانبی جدی دارند. به همین دلیل، پیوند معمولاً برای افرادی که دیابت آنها قابل کنترل نیست یا کسانی که به پیوند کلیه نیاز دارند، مناسب است.
جراحی چاقی
جراحی چاقی می تواند، برای برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که چاق هستند و دارای شاخص توده بدنی بالاتر از 35 هستند، کمک کننده باشد. افرادی که بایپس معده انجام داده اند، پیشرفت های خوبی در سطح قند خون خود مشاهده کرده اند. اما خطرات و مزایای طولانی مدت این روش برای دیابت نوع 2 هنوز مشخص نیست.
بدون دیدگاه