آزمایش PAP (که عموماً به نام تست پاپ اسمیر شناخته میشود) یک روش غربالگری حیاتی برای تشخیص زودهنگام سرطان دهانه رحم و پیش ‌سازهای آن است. در این آزمایش، نمونه‌ ای از سلول‌های سطح دهانه رحم (گردن رحم) با استفاده از یک برس یا اسپاچولا کوچک به‌آرامی جمع‌ آوری شده و روی لام شیشه‌ای قرار می‌گیرد یا در محلول مخصوص (تکنیک مبتنی بر مایع) نگهداری می‌شود. نمونه سپس در آزمایشگاه به‌دقت زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود تا هرگونه تغییر غیرطبیعی در شکل، اندازه یا الگوی سلول‌ ها (دیسپلازی یا سلول‌های بدخیم) شناسایی شود.

نتایج آزمایش PAP بر اساس سیستم Bethesda گزارش می‌گردند و ممکن است شامل مواردی مانند “طبیعی”، “التهاب”، “تغییرات سلولی غیرطبیعی با اهمیت نامشخص (ASC-US)”، “ضایعات داخل اپی‌تلیالی سنگفرشی درجه پایین یا بالا (LSIL/HSIL)” یا “سلول‌های بدخیم” باشند. انجام منظم این تست (معمولاً هر ۳ تا ۵ سال بسته به سن و سابقه فرد و همراهی با تست HPV) امکان تشخیص و درمان ضایعات پیش‌سرطانی را پیش از تبدیل به سرطان مهیا می‌کند و به‌طور چشمگیری مرگ‌ و میر ناشی از سرطان دهانه رحم را کاهش داده است. نتیجه غیرطبیعی معمولاً نیاز به پیگیری با کولپوسکوپی و بیوپسی دارد.

نقش آزمایش روماتیسم در درمان بیماری‌های روماتیسمی