آزمایش Direct Bilirubin (بیلی‌روبین مستقیم) بخشی از آزمایش بیلی‌روبین تام است که به‌طور اختصاصی سطح بیلی‌روبین کونژوگه (متصل‌شده) را در خون اندازه‌گیری می‌کند. این شکل از بیلی‌روبین پس از پردازش در کبد (کانژوگاسیون) ایجاد می‌شود و محلول در آب است، برخلاف بیلی‌روبین غیرمستقیم که نامحلول است. افزایش سطح بیلی‌روبین مستقیم (>0.3 mg/dL یا بیش از 20% بیلی‌روبین تام) نشان‌دهنده اختلال در دفع صفراوی است و عموماً به دلایل زیر رخ می‌دهد:

  • انسداد مجاری صفراوی (سنگ کیسه صفرا، تومور، تنگی)
  • بیماری‌های کبدی با آسیب سلولی (هپاتیت، سیروز، داروها) که مانع ترشح صفرا می‌شوند.
  • کلستاز (ایست جریان صفرا).

آزمایش Direct Bilirubin به‌ویژه در تشخیص افتراقی زردی (یرقان) حیاتی است: افزایش بیلی‌روبین مستقیم مطرح‌کننده علل کبدی یا پس‌اکبدی (Post-hepatic) است، در حالی که افزایش بیلی‌روبین غیرمستقیم بیشتر به علل پیش‌از کبدی (Pre-hepatic) مانند همولیز اشاره دارد. همچنین در پایش بیماری‌های کبدی و انسدادی کاربرد دارد.

مشاهده صفحه اختصاصی آزمایش روماتیسم