آزمایش Conjugated Bilirubin (بیلی‌روبین کونژوگه) که با نام بیلی‌روبین مستقیم نیز شناخته می‌شود، بخشی از آزمایش روتین کبدی (LFT) است که سطح شکل محلول در آب و پردازش‌شده توسط کبد بیلی‌روبین را در خون اندازه‌گیری می‌کند. بیلی‌روبین کونژوگه از اتصال بیلی‌روبین غیرکونژوگه (غیرمستقیم و نامحلول در آب) به اسید گلوکورونیک در کبد تشکیل می‌شود و سپس از طریق صفرا به روده دفع می‌گردد. افزایش سطح این پارامتر عمدتاً نشان‌دهنده اختلالات کبدی یا صفراوی است، مانند:

  • انسداد مجاری صفراوی (ناشی از سنگ کیسه صفرا، تومورها یا تنگی مجاری)
  • بیماری‌های سلول کبدی (هپاتیت حاد/مزمن، سیروز کبدی یا مسمومیت دارویی)
  • اختلالات ارثی مانند سندرم دوبین‌جانسون یا روتور.
  • افزایش بیلی‌روبین کونژوگه منجر به یرقان (زردی پوست و چشم) و گاهی ادرار تیره (به دلیل دفع این ماده از کلیه‌ها) می‌شود. این آزمایش به همراه اندازه‌گیری بیلی‌روبین تام و بیلی‌روبین غیرکونژوگه، به تمایز بین علل مختلف زردی (کبدی/انسدادی همولیتیک) کمک می‌کند. روش اندازه‌گیری معمولاً بر اساس واکنش رنگ‌زا با دیازو (Diazo Method) است.

آگاهی لازم در مورد آزمایش روماتیسم