آزمایش Anti-RNP مخفف: Ribonucleoprotein (آنتی بادی ضد ریبونوکلئوپروتئین) یک آزمایش خون تخصصی است که برای شناسایی آنتی بادیهای خودایمنی علیه کمپلکس های پروتئین-آرانای (ریبونوکلئوپروتئین) در هسته سلولها استفاده میشود. این آزمایش عمدتاً در تشخیص بیماری بافت همبند مختلط (MCTD) که ویژگیهای لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، اسکلرودرمی و پلیمیوزیت را ترکیب میکند، کاربرد دارد. آنتی بادی ضد RNP، به ویژه علیه U1-snRNP، در ۹۵-۱۰۰٪ بیماران مبتلا به MCTD یافت میشود و سطح بالای آن (تیتر بالا) اغلب نشان دهنده این بیماری است. با این حال، این آنتی بادی ممکن است در سایر بیماریهای خودایمنی مانند لوپوس، اسکلرودرمی، پلی میوزیت و سندرم شوگرن نیز مشاهده شود، اما معمولاً با تیتر پایینتر. علائم بالینی مرتبط با مثبت بودن Anti-RNP شامل پدیده رینود، التهاب مفاصل، میوزیت (التهاب عضلات)، درگیری ریوی (مانند فشار خون ریوی) و تورم دستها است.
روش تشخیص آزمایش Anti-RNP معمولاً الایزا (ELISA) یا ایمونوبلات (Immunoblot) به عنوان بخشی از پنل ENA است. تفسیر نتایج باید همراه با ارزیابی بالینی، آزمایشهای تکمیلی (مانند ANA، anti-Sm) و تصویربرداری انجام شود، زیرا حضور Anti-RNP به تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیست. این آنتی بادی در MCTD اغلب به صورت ایزوله (بدون آنتی بادیهای دیگر ENA) ظاهر میشود، در حالی که در لوپوس ممکن است همراه با anti-Sm یا anti-dsDNA باشد. Anti-RNP نقش مهمی در افتراق MCTD از سایر بیماریهای خودایمنی و برنامه ریزی درمان هدفمند ایفا میکند.
دریافت اطلاعات بیشتر درباره آزمایش روماتیسم