آزمایش AAT سطح آلفا-۱-آنتیتریپسین (Alpha-1 Antitrypsin) را در خون اندازه‌گیری می‌کند. AAT یک پروتئین مهم ساخته‌شده در کبد است که نقش اصلی آن محافظت از ریه‌ها و کبد در برابر آسیب‌های التهابی است. این پروتئین با مهار آنزیم‌های التهابی (مانند الاستاز نوتروفیل) از تخریب بافت‌های سالم جلوگیری می‌کند.

کاربردهای اصلی این آزمایش:

  • تشخیص کمبود مادرزادی AAT: یک اختلال ژنتیکی که خطر بروز بیماری‌های ریوی (مثل آمفیزم زودرس، به‌ویژه در غیرسیگاری‌ها) و بیماری کبدی (سیروز در نوزادان یا بزرگسالان) را افزایش می‌دهد.
  • پایش بیماران مبتلا به COPD یا بیماری کبدی با علت ناشناخته.
  • غربالگری خانوادگی در صورت سابقه کمبود

نتایج غیرطبیعی:

  • سطح پایین AAT: تأیید کننده کمبود (با توجه به ژنوتیپ‌های معیوب مثل PiZZ یا PiSZ).
  • سطح بالا: ممکن است در التهاب‌های حاد یا برخی سرطان‌ها دیده شود (کاربرد تشخیصی کمتری دارد).

در صورت تأیید کمبود، آزمایش‌های تکمیلی (AAT phenotype یا ژنوتایپینگ) برای تعیین نوع جهش ژنتیکی انجام می‌شود.

برای مشاهده لیست کامل آزمایش های روماتیسم و دسترسی به تفسیر تخصصی هر یک، به صفحه اصلی “تفسیر آزمایش روماتیسم” مراجعه کنید.