پایش بیومارکرهای نفریت لوپوسی (التهاب کلیه ناشی از لوپوس اریتماتوز سیستمیک/SLE) برای تشخیص زودهنگام، ارزیابی فعالیت بیماری و پاسخ به درمان ضروری است. نسبت آلبومین به کراتینین ادرار (Urine ACR) یکی از بیومارکرهای کلیدی غیرتهاجمی است که بهطور حساس پروتئینوری (دفع پروتئین از کلیه) را با دقت بالاتری نسبت به تست نوار ادرار کمی میکند و افزایش آن نشاندهنده آسیب گلومرولی است. علاوه بر ACR ادرار، بیومارکرهای سنتی شامل میزان پروتئین ادرار ۲۴ ساعته، سطح کراتینین سرم، تخمین سرعت فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) و آنالیز رسوب ادرار (برای شناسایی سلولهای التهابی، گلبولهای قرمز دفع شده یا کستهای سلولی) هستند. بیومارکرهای سرولوژیک مانند افزایش آنتیبادی ضد-DNA دو رشتهای (anti-dsDNA) و کاهش سطح کمپلمان (C3 و C4) نیز ارتباط قوی با فعالبودن نفریت لوپوسی دارند. بیومارکرهای نوظهور شامل پروتئینهای خاص ادراری (مانند NGAL، MCP-1، TWEAK) و آنتیبادی ضد-C1q هستند که ممکن است پیشبینیکننده عود بیماری باشند. تفسیر جامع نیازمند ترکیب این بیومارکرها با یافتههای بالینی و تصویربرداری است، چرا که هیچ تکبیومارکری بهتنهایی اختصاصی یا قطعی نیست و پایش پویای آنها (بهویژه ACR ادرار و anti-dsDNA) برای مدیریت بهینه حیاتی است.